WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. / 



Paleontologische en embryologische ontwikkeling. — Reeds voorlang heb- 

 ben de oudere agassiz en sommige andere zooiogen de stelling uitgesproken, 

 dat de embryologische ontwikkeling van zekere diervormen die thans bestaan, 

 de herhaling binnen een kort tijdsbestek is van vormen die gedurende de geolo- 

 gische perioden elkander als tijdelijk bestaande soorten zijn opgevolgd. Alexan- 

 der agassiz heeft dit onderwerp behandeld voor de American Association , bij 

 hare samenkomst te Boston , in Augustus van het vorige jaar , met bijzondere 

 toepassing op de afdeeling der Echinoiden , waarvan hij , gelijk men weet, een 

 der beste kenners is. Eene vertaling dezer merkwaardige verhandeling vindt 

 men in de Bibliotheque universelle , Archives des sciences physiques et natu- 

 relles, N°. 6, 15 Juin 1881, p. 516-558. 



Wij kunnen , wegens de menigvuldigheid der bijzonderheden , hier niet veel 

 meer doen dan de aandacht onzer lezers, die in dergelijke onderwerpen belang 

 stellen , op deze verhandeling vestigen. Agassiz toont aan dat in deze zeer 

 beperkte groep van dieren , waarvan men een 300-tal levende en een 3000-tal 

 fossile soorten kent, zulk een paralellisme der beide ontwikkelingswijzen dui- 

 delijk herkenbaar is , mits men zich tot het algemeene bepaalt en niet te veel 

 tot in de bijzonderheden afdaalt en er naar streeft een volledigen genealogi- 

 schen stamboom terug te vinden. Dit laatste houdt hij , zoowel hier als in 

 andere afdeelingen van het dierenrijk voor eene vergeefsche poging. Hij bere- 

 kent dat het getal der mogelijke combinatiën van de tien hoofdkenmerken of 

 hoofdtrekken der structuur van een Echinoid zoo groot is , dat om haar allen 

 op te tellen , voor elke combinatie niet meer dan één minuut stellende , een 

 arbeid van 20 jaren en 10 uren daags zoude gevorderd worden! 



HG. 



Duur en erfelijkheid van de door inenting met anthrax-vergift verkregen 

 immuniteit. — Ten aanzien van het eerste, den duur der immuniteit, merkt 

 toussaint aan , dat hij staat in rechte reden tot de hevigheid der op de in- 

 enting volgende ziekten. In Augustus 1880 werden lammeren van 10 en 20 

 maanden benevens eenige oude schapen met vrij sterk gift ingeënt; de daarop 

 volgende verschijnselen waren ernstig; van de 5 lammeren van 10 maanden 

 stierven 3 , gelijk ook een van 20 maanden. De overige dieren hebben hun 

 immuniteit tot nu toe behouden. Terzelfder tijd werden lammeren van 20 maan- 

 den en oude schapen met een veel meer verzwakt gift ingeënt; de opvolgende 

 verschijnselen waren bij de laatsten zwak , bij de eersten heviger. Eene maand 

 later werden allen ingeënt met anthraxbloed. Allen boden weerstand, maar 

 toen 4 maanden later een nieuwe inenting op eenige der schapen verricht 



