8 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



was , stierven deze , terwijl daarentegen de lammeren die nieuwe inenting goed 

 verdroegen. — Wat de erfelijkheid aangaat, de lammeren van 7 in Mei, Juli 

 en Augustus 1880 ingeente schapen bleven volkomen gezond, toen zij in de 

 eerste maand van hun leven werden ingeënt. Het is niet noodig de schapen 

 in te enten terwijl zij drachtig zijn, om deze uitkomst te verkrijgen, en daaruit 

 volgt dat de inenting eene blijvende wijziging in de constitutie teweegbrengt 

 (Compt. rend. Tom. XCIII. pag. 163). d. l. 



Proeven betreffende de immuniteit voor anthrax. — bouley bericht over 

 proeven, genomen te Lambert, bij Chartres, door eene door den prefect daar- 

 toe uitgevaardigde commissie. De stof, waarmede werd ingeënt , was een meng- 

 sel van bloed en tot moes gewreven milt-zelfstandigheid uit een vier uren te 

 voren aan anthrax gestorven schaap. Daarmede werden ingeënt 19 schapen 

 van de kudde van Alfort , die vroeger door pasteur waren ingeënt geworden , 

 en 16 andere die tot dusver met anthrax niets hadden uittestaan. Den 16<len Juli 

 ontving elk schaap een halve spuit vol van het mengsel , en in den loop 

 der beide volgende dagen waren 15 van de 16 laatst bedoelde schapen ge- 

 storven, terwijl de 19 vroeger ingeente schapen geen de minste storing van 

 hunne gezondheid ondervonden. Deze proeven verschillen niet van die welke 

 te Melun genomen zijn (zie Bijblad. bladz. 85), maar kunnen tevens dienen 

 tot bestrijding van het vooroordeel, dat het natuurlijke gift heviger werkt 

 dan het door cultuur verkregene. Het tegendeel is waar, want het geculti- 

 veerde gift bestaat uitsluitend uit sporen. (Compt rend. Tom XCIII pag. 190). 



d. l. 



VERSCHEIDENHEDEN. 



Behandeling van gele koorts. — De heer de lacaille te Rio Janeiro 

 bericht, dat hij in April en Mei twaalf gevallen van gele koorts heeft behan- 

 deld met phenylzuur (onderhuidsche injectiën , om de twee uren injectiën in het 

 rectum, en inwendig gebruikt). Twee dier gevallen waren zeer hevig, maar 

 alle twaalf herstelden, de 10 minder hevige zóó snel, dat de lacaille, 

 niettegenstaande zijn lange praktijk , zich zelven moest afvragen , of die lijders 

 wel wezenlijk aan gele koorts hadden geleden. (Compt. rend. Tom. XCIII, 

 pag. 166). d. l. 





