14 WETENSCHAPPELIJK BI.TBLAD. 



voorkomende slang uit de groep der Viperina. De symptomen , die ontstaan 

 na den beet toegebracht aan honden, katten, vogels en vorschen , loopen voor 

 beide soorten van slangen zeer uiteen , zoodat men wel besluiten moet tot een 

 belangrijk verschil in de physiologische werking van beiderlei giften. Voor een e 

 nadere beschrijving daarvan moeten wij echter verwijzen naar de verhandeling 

 van den heer wall , geplaatst in Proceedings of the Royal Society , 1 6 «Tune , 

 1881, N°. 214, p. 333. hg. 



Eivorming bij de Hydromeduzen. — Volgens de gewone voorstelling vormen 

 zich de eieren hetzij binnen een gonophoor , of binnen eene halfmeduze , of 

 binnen eene vrijwordende meduze. Echter hebben reeds in het vorige jaar goette 

 bij Hydrella en weissmann bij Plumularia echinulata waargenomen , dat het 

 begin der eivorming in den steel plaats heeft en dat deze eerst later in de 

 daaraan uitbottenden gonophoor overgaan. De heer a. varenne heeft dit niet 

 alleen voor deze en andere vormen van gonophoren dragende Hydromeduzen , 

 zooals voor Sertularia pumüa, bevestigd gevonden, maar ook voor Gono- 

 thyraea Loveni , waaraan zich halfmeduzen , en Podocoryne carnea en Obelia 

 geniculata , waaraan zich vrij levenden meduzen vormen. Bij alle dezen begint 

 de eivorming in den steel en wel uit cellen van het endoderma. 



Dat hiermede de beschouwing van de zoogenaamde teeltwisseling der Hydro- 

 meduzen eenige wijzigiging moet ondergaan, is duidelijk. (Compt. rendus 16 Aout 

 1881, p. 345). hg. 



Gift van de ratelslang. — Dr. laarda filho heeft in het 3de deel der 

 Archives de Museu national de Rio de Janeiro de uitkomsten zijner proef- 

 nemingen over het gift van Crotalus horridus bekend gemaakt. Zij zijn de 

 volgende. 



1°. Het gift van Crotalus horridus werkt op het bloed door verwoesting 

 van de roode bloedlichaampjes , en door de physische en chemische eigenschap- 

 pen van het plasma te veranderen. 



2°. In het gift zijn beweeglijke lichaampjes bevat, die gelijken op den 

 micrococcus der verrotting. 



3°. Wanneer het bloed van een dier, dat gedood is door den beet van een 

 ratelslang , ingeënt wordt aan een ander dier van dezelfde soort en gelijke 

 grootte , dan sterft dit laatste onder dezelfde verschijnselen en veranderingen 

 van het bloed. 



4". Het gift kan in gedroogden staat gedurende een zeer langen tijd zijne 

 giftige eigenschappen behouden. 



