wetenschappelijk bijblad. 



15 



5°. Alkohol is het beste tot dusver bekende tegengift na den beet van 

 Crotalus horridus. {Nature, 20 Oct. 1881, p. 592). hg. 



Meduzen in de houding van Actiniën. — Moseley, in zijne Notes by a 

 Naturalist , on the Challenger , p. 404 , heeft reeds gewag gemaakt van de 

 opmerkelijke gewoonte van Meduzen in het eiland Santo Cruz Major, van na- 

 melijk te liggen op den rug van haar scherm , met de vangarmen boven waarts 

 gekeerd; d. i. in de houding eener Actinie. De heer h. archer vermeldt 

 thans hetzelfde van een groote , meer dan een voet in doormeter hebbende 

 soort van meduse, die hij in de West-indische Zee, bij Jamaica en in de 

 St. George-baai , bij Belize , Honduras , te midden van Mangroven , op eene 

 diepte van omstreeks vier voet, zag liggen. Bracht men haar met de punt 

 van een stok in bewewing , dan zwommen zij wel door samentrekking van 

 haar scherm een klein eind weegs , maar namen spoedig weder de vroegere 

 houding aan. {Nature, 10 Aug. 1881, p. 307). hg. 



Kleuring van levend protoplasma. — In 1879 nam brandt waar, dateene 

 waterige oplossing van anilin e-bruin , in den handel bekend onder den naam 

 van Bismarck-bruin , het protoplasma van levende infusoriën bruin kleurt , 

 zonder dat deze er onder lijden. Dit wordt bevestigd door proeven van l. f. 

 hennequy. Hij bevond dat de kleuring het eerst verschijnt in de vacuolen 

 van het protoplasma ; daarna wordt dit zelf gekleurd ; de nucleus blijft daarbij 

 lang ongekleurd en valt daardoor beter in het oog. Proeven op levend plan- 

 ten-protoplasma leverden gelijke uitkomsten. {Nature , 25 Aug. 1881 p. 389). 



hg. 



Siredon lichenoides. — De heer w. e. carln deelt in het Juni-nommer 

 der Proceedings of the United States National Museum eenige merkwaar- 

 dige bijzonderheden omtrent deze soort van Axolotl {Siredon) mede. Zij komt in 

 overgroote hoeveelheid voor in een klein meer , het Como-meer genaamd. Dit ont- 

 vangt zijn water uit een riviertje dat zuiver bronwater bevat, doch het water 

 van het meer zelf smaakt alkalisch en onaangenaam. Nooit zwemmen de 

 Siredon's uit het laatste naar het riviertje. Toen een honderdvijftigtal Sire- 

 don's in zoet water werden overgebracht, schenen zij evenwel daarin niet te 

 lijden, maar deze overbrenging had een merkwaardigen invloed door de me- 

 tamorphose in den Amblystoma-vorm te verhaasten. Toen een gelijk getal in 

 meerwater en in zoetwater gebracht was, hadden die in het eerste na ver- 

 scheidene dagen nog geene verandering ondergaan , terwijl die in het laatste 



