20 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



toe gebruikelijke methoden het licht denzelfden weg in twee tegenovergestelde 

 richtingen moet doorloopen , waardoor de invloed van de beweging der aarde, 

 als die bestaat, geheel moet worden geëlimineerd. 



A. c. michelson (Silliman's American Journal, XXI p. 120 en Wie- 

 deman's Beiblatter , V S. 790) , heeft thans eene methode uitgevonden , die 

 veroorlooft het verschil in tijd voor de voortplanting van het licht in de 

 richting der beweging van den aardbol en juist tegenovergesteld tot op 0,001 

 nauwkeurig te meten. Voor de bijzonderheden dier methode en van zijne uit- 

 komsten naar de aangegeven bronnen verwijzend, kunnen wij hier alleen 

 mededeelen , dat het hem niet gelukt is het minste verschil waar te nemen 

 bij de waarnemingen , die hij op deze wijze heeft gedaan , waardoor hij meent 

 de hypothese van den rustenden aether onhoudbaar te mogen achten. 



LN. 



Het magnetiseeren van staal. — Eighi heeft in de Atti delV Accademia 

 delle Scienze di Bologna, 4e serie, Ie deel, een zeer uitvoerige verhandeling 

 over dit onderwerp in het licht gezonden. Daarvan geeft hij een uittreksel 

 in het Journal de physique, X, bl. 482. Dit beslaat nog eene ruimte van 

 meer dan twaalf bladzijden. Ook daarvan kan dus hier slechts het allervoor- 

 naamste kortelijk worden vermeld. Voor alles zijne ontdekking van den merk- 

 waardigen invloed op de blijvende magneetkracht van het staal uitgeoefend, 

 door de wijze waarop de magnetiseerende stroom gesloten en verbroken is 

 geworden. Behalve op de gewone, snelle wijze door het plaatsen van een ge- 

 leiddraad in een kwikbakje en het wegnemen daarvan , of door een commu- 

 tator, kon hij dit namelijk ook doen geschieden in een willekeurig lang tijds- 

 verloop, door het gebruik van een daartoe opzettelijk ingerichten rheostaat. 

 Twee vrij groote driehoekige koperplaten zijn, met de bases zeer dicht bij 

 elkaar , tegen een houten lat zoo bevestigd , dat de spitsen op aanmerkelijken 

 afstand van elkaar zijn verwijderd. Zoo worden zij met de spitsen naar be- 

 neden in een bak gedompeld, die met een verzadigde oplossing van koper- 

 sulfaat gevuld is. Eeikt deze tot aan den bovenrand der platen , dan is door 

 de nabijheid daarvan en de groote oppervlakte de weerstand voor den stroom 

 die er door heen geleid wordt, zeer gering. Door het opheffen der platen uit 

 de vloeistof kan men dien weerstand geleidelijk vergrooten , totdat de stroom- 

 sterkte , als zij slechts met de spits nog ingedompeld zijn , bijna , en door het 

 geheel uitlichten volkomen nul wordt. 



Als een der vele voorbeelden van den bovengenoemden invloed zij hier ver- 

 meld, dat twee gelijke en gelijkvormige staalstaven, gemagnetiseerd in dezelfde 



