WETENSCHAPPELIJK BTJBLAD. 53 



1° onder den invloed van den wil, en 2° onder een anderen, nog niet juist 

 bepaalden, invloed. Wat de willekeurige samentrekking aangaat, reeds in 1861 

 toonde papenhetm en in 1866 sappey in de pezen zenuwen aan, die niet 

 anders dan verlengsels van de spierzenuwen konden wezen. Maar die wille- 

 keurige samentrekking der pezen wordt door het volgende bewezen. Wanneer 

 men willekeurig het been op de dij strekt , trekt het gedeelte van de pees 

 der rechter dijspier, dat tusschen de knieschijf en het scheenbeen ligt, zich 

 samen , en dat er dan werkelijk eene contractie plaats heeft , wordt bewezen 

 doordien naalden , in dat gedeelte der pees ingeplant , aantoonen dat de be- 

 weging in twee richtingen, namelijk van beneden naar boven en van boven 

 naar beneden geschiedt. En dat die samentrekking onder den invloed van den 

 wil plaats heeft , wordt bewezen doordien bij personen , bij wie de knieschijf 

 met het dijbeen vergroeid is , maar die de knie nog even kunnen buigen , en die 

 pogen het been uit te strekken , inderdaad eene samentrekking van het bedoelde 

 peesgedeelte wordt waargenomen. — Van de onwillekeurige samentrekking dier- 

 zelfde pees geeft de volgende proef een voorbeeld. Wanneer men zit , terwijl 

 het been rechthoekig op de dij gebogen is, maar de voet niet op den grond 

 rust, en men slaat dan met den radiaalrand der hand op het tibiale gedeelte 

 van de knieschijfpees , dan volgt dadelijk de onwillekeurige samentrekking 

 {contraction de résistancé) van die pees en dientengevolge een zekere graad 

 van strekking van het been (Compt. rend. Tom. XCIV, pag. 566). dl. 



Hypnotisme. — Den 13den Februari j.1. deelde de heer h. milne ed- 

 wards aan de Académie des Sciences mede, dat hij met den directeur der 

 menagerie van het museum van natuurlijke historie de door Prof. harting 

 te Utrecht genomen hypnotische proeven op dieren (die , gelijk men weet , zoo 

 noodlottig waren voor dikwijls gehypnotiseerde hoenders) , zoude herhalen. 

 Maar reeds nu meende hij a priori te moeten verklaren , dat men , door 

 dikwijls dergelijke proeven op hysterische vrouwen te herhalen — en haar zoo- 

 doende zonder twijfel als "sujets de démonstration" te volmaken, — groot 

 gevaar loopt haren toestand te doen verergeren. (Compt. rend. Tom. XCIV, 

 pag. 385). — In dezelfde zitting werd voorgelezen een opstel van j. m. charcot , 

 over de verschillende toestanden waarin hysterische personen door het hypno- 

 tisme geraken. Die toestanden zijn volgens hem: 1° die van catalepsis , 2 ° die 

 van lethargie en 3° die van somnambulismus. Ieder van deze kan zich al da- 

 delijk voordoen en op zich zelf blijven bestaan , of ook zich bij een en het- 

 zelfde voorwerp in den loop van eene en dezelfde waarneming achtereenvol- 



