WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 55 



DIERKUNDE. 



Kreeftenpest. — Onder d«zen naam is sedert eenigen tijd eene ziekte der 

 rivierkreeften in Duitschland, Oostenrijk en den Elzas bekend, waardoor zeer 

 velen sterven. Dr. harz (Fischerei-Zeitung , Wien 1880 — 1881) heeft van 

 deze ziekte eene uitvoerige studie gemaakt en bevonden dat zij veroorzaakt 

 wordt door de aanwezigheid van Distoma cirrigerum baer in de spieren van 

 de kreeft. Soms zijn er in de spieren van een enkel voorwerp tot 200 zulke 

 distoraen bevat , alle geënkysteerd op de wijze der trichinen. Voor de voort- 

 planting moeten deze distomen eene verhuizing ondergaan , hetzij in een visch 

 of in een vogel , vooral zwaluwen. Schadelijk voor den mensch zijn zij volgens 

 harz niet. De zieke kreeften kunnen gerust gegeten worden. hg. 



VERSCHEIDENHEDEN. 



Ontdekking van kleine organismen in drinkwater. — Het kan gebeuren , 

 dat zeer kleine en tevens zeer doorschijnende organismen , — bacteriën , micro- 

 bien , protoplasmatische massa's in het water aanwezig zijn , zonder dat men 

 deze door het miskroskoop, zelfs bij zeer sterke vergrooting, vermag te ont- 

 dekken. Professor maggi heeft, toen hij belast was met een onderzoek van 

 het Lago Maggiore , dat men voor eene drinkwaterleiding naar Milaan bestemde , 

 bij het oogenschijnlijk heldere water een weinig osmiumzuur gevoegd en het 

 daarop acht-en-veertig uren laten staan. Dan vormt zich op den bodem van 

 het vat een bezinksel , waarin men duidelijk de vroeger onzichtbare organis- 

 men erkennen kan. Ook eene voorafgaande kleuring met haematoxiline ? me- 

 thylviolet, magenta enz., kan hierbij nuttig zijn. {Nature, 9 Febr. 1882 

 p. 348). hg. 



Tegengift van slangenvenijn. — De Braziliaan sche geleerde j. b. de lacerda 

 kondigde eenigen tijd geleden aan , dat hij in onderhuidsehe injectiën van eene 

 oplossing van permanganas kalicus een middel had gevonden om de bijna altijd 

 doodelijke gevolgen van den beet der vergiftige slangen te bestrijden. Hij heeft 

 toen en later een aantal gevallen van herstel door dit middel medegedeeld, 

 waaronder er waren die reeds wanhopig schenen. Van hoeveel belang deze ontdek- 

 king is toont de quatrefages aan ; op Martinique alleen beloopt de sterfte aan 

 den beet van Bothrops lanceolatus 50 per jaar op eene bevolking van 125000 

 zielen , zonder nog diegenen mede te rekenen , die voor hun leven gebrek- 

 keiijk of ziekelgk zijn geworden. Terecht merkt hij op, dat die ontdekking 



