56 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



zelfs voor Frankrijk , waar de adder ( Vipera berus) hier en daar nog al veel 

 voorkomt, — ik voeg er bij: en voor ons Drenthe, waar nog in 1880 een 

 meisje aan den beet van een adder bezweek , — geenszins onverschillig is. 

 De lacerda drukt op de noodzakelijkheid om de oplossing te bereiden op 

 het oogenblik dat men haar gebruiken wil. Hij raadt aan om kleine pakjes 

 van 0,1 gram permanganas kalicus en een fleschje, dat 10 gram water be- 

 vat, steeds in voorraad te hebben. De injectie geschiedt met een spuitje van 

 pravaz. Men moet een toesnoerend verband boven de wond aanleggen (een 

 laatband b. v.) en langzaam een halve spuitvol injicieeren in elk wondje, dat 

 door de tanden van de slang gemaakt is. Daarna drukt men die weefsels sa- 

 men om de diffusie van het vocht te bevorderen. Is het lid reeds gezwollen , 

 dan moet men ook eenige injectiën doen op de grenzen van de zwelling. Zoo 

 de snelheid , waarmede de verschijnselen zich vertoonen , doen vermoeden dat 

 het vergift rechtstreeks in eene ader is gekomen , doet men eene injectie in 

 eene oppervlakkige ader. 



In aanmerking nemende dat, volgens vroegere onderzoekingen van de la- 

 cerda, de vergiftige eigenschappen van het giftvocht der slangen afhangen 

 van kleine lichaampjes , die meer of minder analogie vertoonen met die , welke 

 men dagelijks in de smetstoffen ontdekt , vraagt de quat refages , of die 

 injectiën bij deze ook niet van toepassing zouden kunnen zijn. Mij schijnt het 

 toe dat het middel ook bij dollehondsbeet zou kunnen worden beproefd. (Compt. 

 rend. Tom. XCIV, pag. 488). dl. 



