WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



STERRE KUNDE. 



Bewaring van de energie der zon. — Hoe de zon , schijnbaar onverminderd , 

 voortgaat warmte uittestralen , die, alleen met uitzondering van een zeer klein 

 gedeelte (2200000)' ^at ^ oor onze aar( ^ e en de overige planeten opgevan- 

 gen wordt , in de ruimte verloren gaat , is een tot hiertoe onopgelost vraag- 

 stuk. De laatste, door mayek en sir w. thomson voorop gezette hypothese, 

 namelijk die , alsof de warmte der zon door daarop vallende meteorieten zoude 

 gevoed worden , is door laatstgenoemde weder teruggenomen. 



In eene voordracht in de Boyal Society van 2 Maart 1882, heeft c. wil- 

 liam siemens een en geheel anderen weg ter verklaring ingeslagen. Wij kunnen 

 hem daarop niet geheel volgen , maar alleen een zeer beknopt begrip van zijne 

 hypothese geven. 



Hij gaat uit van de meening dat de interplanetaire ruimte niet geheel ledig 

 is, maar de gassen die de atmospheer samenstellen en bovendien waterstof 

 in zeer verdunden staat bevat. Een bewijs daarvoor vindt hij in de gassen 

 die in meteoorsteenen opgesloten gevonden worden. 



Nu neemt hij aan dat die gassen , waaronder water- en koolstofverbindingen , 

 in dien zeer verdunden staat zich in gedissocieerden toestand bevinden. Ein- 

 delijk zoekt hij aantetoonen dat ten gevolge van de groote centrifugale snel- 

 heid der zonsoppervlakte deze gedissocieerde bestanddeelen voortdurend weer 

 naar de zon worden teruggevoerd , zich daar op nieuw verbinden , hierbij warmte 

 ontwikkelen , terwijl zij in gebonden staat weder in de ruimte terugkeeren om 

 daar op nieuw gedissocieerd te worden. {Nature, 9 March 1882, p. 440.) 



HG. 



8 



