WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



STERREKUNDE. 



Nabootsing van de teekening der maanopper vlakte. — In het tijdschrift 

 Sirius , 1882, Hft. 3, p. 59, wordt door den heer a. neydenbauek, te 

 Marburg, eene op den eersten blik vrij zonderlinge hypothese omtrent het 

 ontstaan der verschillende vormingen , kraters , ringgebergten , rillen , straal- 

 systemen enz. aan de oppervlakte der maan verkondigd. Al die verschillende 

 vormingen zouden ontstaan zijn door het vallen van meteoorstof op die op- 

 pervlakte! Hij is tot dit denkbeeld op de volgende wijze gekomen. Wanneer 

 men uit een zeer fijn en volkomen droog poeder van dextrine, zetmeel, zwa- 

 velbloemen , straatstof enz., eerst eene laag vormt , die met een mes glad 

 gestreken wordt, en men laat dan daarop uit zekere hoogte van hetzelfde 

 poeder op een messpits deeltjes vallen , dan ontstaan vormingen die uiterlijk 

 de grootste overeenkomst met maanvormingen hebben. Dat dit werkelijk zoo 

 is , leeren de bijgevoegde photographische afbeeldingen , die men voor photo- 

 graphien van gedeelten der maansoppervlakte zoude aanzien. Maar gelijkt een 

 joden-paaschkoek er niet evenveel op? hg. 



NATUURKUNDE. 



Vloeibaar OZon. — De heeren hautefeuille en chappuis hebben in den 

 bekenden toestel van cailletet, door samenpersing en afkoeling tot onder 

 — 100° met een straal van vloeibaar ethylene, het ozon in vloeibaren staat 

 verkregen. Het vertoont zich als een donkergekleurd indigo-blauw vocht. Zij 

 konden het een half uur lang bij eene drukking van 75 atmospheren bewa- 



9 



