WETENSCHAPPELIJK BIJBLA.D. 79 



daan van onderzoekingen over de onderhuidsche inspuitingen eener oplossing 

 (i : 100) van permanganas kalicus in water. Naar het schijnt werkte dit anti- 

 dotaur zelfs nog gunstig tien tot twaalf uren na de beet , wanneer er reeds 

 sterke zwelling was opgetreden en de dood onvermijdelijk scheen. De akademie 

 heeft eene commissie benoemd om deze zaak aan een proefondervindelijk onder- 

 zoek te onderwerpen. (Compt. rendus , 20 Febr. 1882). 



Het getal adders in sommige departementen van Frankrijk is tamelijk groot. 

 Toen in 1856 door het bestuur van de Haute-Marne een premie van een halve 

 franc voor eiken gedooden adder werd uitgeloofd, werden in één maand 17,415 

 dezer dieren aan de autoriteiten afgeleverd. Schapen , geiten en honden be- 

 zwijken niet zelden aan een adderbeet , soms ook menschen. Maar het zijn 

 vooral de tropische gewesten , waar de gevaarlijkste giftslangen wonen. Op 

 het kleine eiland Martinique met zijne 125,000 inwoners sterven jaarlijks 50 

 personen aan de gevolgen van de beet van Bothrops lanceolata. In Engelsch- 

 Indië wordt het getal menschen die jaarlijks omkomen door den beet van ver- 

 schillende soorten van giftige slangen , op minstens 20,000 geschat. 



Toch werd voorleden jaar aan een geneesheer te Londen , die verlof ver- 

 zocht om een middel tegen slangenbeet op ratten te mogen beproeven , dit 

 verlof geweigerd. hg. 



Een anthropomorphe lemur. — Onder dezen titel beschrijft professor cope 

 in The American Naturalist, Jan. 1882 p. 73, een in de eocene-lagen van 

 westelijk Noord-Amerika gevonden schedel afkomstig van een lemuride , waaraan 

 hij clen naam van Anaptomorphus homunculus heeft gegeven. Door het tand- 

 stelsel nadert deze nieuwe soort eensdeels tot de Madagaskarsche Indris , daar er 

 slechts twee valsche kiezen aan de bovenkaak zijn , anderdeels tot de echte 

 apen en vooral tot den mensch. De hoektanden zijn zeer klein ; de tanden 

 vormen een samenhangende reeks en de snijtanden staan rechtop, niet hellend. 

 Voor een eoceen zoogdier waren de groote halfronden der hersenen zeer groot. 

 De groote oogkuilen wijzen op een nachtelijke leefwijze. De grootte van het 

 dier was ongeveer die van een Ouistiti. Cope meent dat het tot den hypo- 

 thetischen lemuroiden voorvader van den mensch meer nadert dan eenige tot 

 dusver ontdekte soort. hg. 



Een onder de wateroppervlakte levende rups. — De heer j. h. comstock, 

 professor aan de Cornell University in Noord-Araerika heeft , in de bladstelen 

 van nenuphars , levende in het meer van Beresfort in Florida , rupsen ontdekt 

 die zich daarin van de boven vlakte der drijvende bladeren een weg hadden 



