82 WETENSCHAPPELIJK BUBLAD. 



NATUURKUNDE. 



Harding van het staal door drukking. — De heer l. clémandot bevond 

 dat, wanneer men staal tot kersroodgloeihitte verwarmt, het daarop aan 

 eene sterke drukking onderwerpt en het in dien toestand laat verkoelen , 

 het dan dezelfde eigenschappen verkrijgt als door plotselinge afkoeling ge- 

 hard staal. Daarbij verkrijgt het eene zoo groote fijnheid van korrel , dat 

 het gepolijst zijnde op gepolijst nikkel gelijkt. Ook had het , even als staal , 

 coërcitief kracht verkregen, zoodat het het magnetisme behouden konde. 



Waarschijnlijk heeft de drukking eene toenadering en amorph blijven der 

 molekulen ten gevolge. Daar men die drukking naar welgevallen wijzigen kan, 

 zoo springt het voordeel dezer methode boven de gewone in het oog. (Compt. 

 rendus. XCIV p. 703). hg. 



Vorming van alliages door drukking. — Bekend zijn de proeven van den 

 heer spring om door sterke samendrukking van allerlei stoffen in verdeel- 

 den staat, deze tot vereeniging tot vaste lichamen te dwingen. Hij meende 

 hierbij in sommige gevallen ook chemische "werkingen bespeurd te hebben. 

 Ten einde dit nader te constateeren besloot hij , zoo mogelijk , alliages van 

 verschillende metalen alleen door samendrukking der onderling gemengde fijne 

 deeltjes te doen ontstaan , omdat de verandering van smeltpunt eene meer 

 innige verbinding aanduidt. 



Hij gebruikte daartoe vooreerst een grof poeder van vijl- spaanders van 

 bismuth, cadmium en zink en verkreeg bij eene drukking van 7500 atmos- 

 pheren een metaalblok , dat volkomen gelijk was aan het bekende alliage 

 van wood en ook, in water van 70° geworpen, dadelijk smolt. 



Ook gelukte hem hetzelfde , doch eerst na twee persingen , met de metalen 

 lood, bismuth en tin die het alliage van roze vormden, dat bij 95° C. smelt. 



Meer moeite kostte het geelkoper of messing door enkele samenpersing van 

 vijlsel van zink en van koper te doen ontstaan. Daartoe moest het metaalblok 

 van vijf tot zesmaal weder in vijlsel veranderd en dit opnieuw samengeperst 

 worden. Ten slotte werd echter een metaal verkregen , dat zich in niets van 

 het gewone geelkoper onderscheidde, dan dat het eene iets donkerder kleur 

 had. (Ber. d. chem. Chem. Ges. XV , p. 595). hg. 



Mededeeling der trillingen van een stemvork aan den klankbodem. — 

 Op 10 Juni 11. hield w. E. stanley in de Physical Society te Londen een 

 voordracht "over geluidstrillingen". Naar een verslag daarvan in Nature 



