WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 87 



waarvan de later door faure en anderen uitgevonden accumulators (ware ener- 

 geiatheken) slechts wijzigingen zijn , had het geluk , nog student zijnde, reeds 

 in 1855, eene merkwaardige palaeontologische ontdekking te doen, namelijk 

 van een scheenbeen van een reusachtigen vogel , die in de eocene periode in 

 den omtrek van Parijs heeft geleefd. Dit scheenbeen , gevonden in het zoo- 

 genaamde beenderen-congl omeraat van Meudon , heeft , ofschoon onvolledig , 

 eene lengte van niet minder dan 45 centimeters. Constant prevost gaf aan 

 den vogel , naar den voornaam des ontdekkers , den naam van Gastornis. 



Onlangs heeft lemoine in den omtrek van Eeims een terrein gevonden , 

 dat geheel beantwoordt aan het conglomeraat van Meudon. Daarin trof hij , 

 behalve de overblijfselen van vele eocene zoogdieren , reptilien en visschen , 

 ook die van onderscheidene vogels aan. Twee daarvan brengt hij tot het ge- 

 slacht Gastornis en noemt den grootsten Gastornis Edwardsi, den kleinsten 

 G. minor. Van eerstgenoemden heeft hij een aanmerkelijk getal beenstukken 

 verzameld , namelijk het dijbeen , het scheenbeen , het loopbeen , eenige vin- 

 gerkootjes , eenige hals- en staartwervels , een stuk van het borstbeen , de 

 helft van het vorkbeen , een ravenbeks-sleutelbeen , een opperarmbeen , een 

 spaakbeen, deelen van het bekken en een aantal stukken die tot den kop 

 behoord hebben. Zoo heeft hij van het skelet eene gerestaureerde afbeelding 

 kunnen ontwerpen, welke men vindt in la Nature, 6 Mei 1882, p. 353. 

 De hoogte van den vogel in rechtop staande houding moet ongeveer 3 meter 

 bedragen hebben , d. i. ruim */ 3 meer dan van den Afrikaanschen struis. Of 

 hij tot dezelfde groep als deze moet gebracht worden is nog onzeker. Aan 

 het van het sternura gevonden gedeelte ontbreekt wel is waar een kam , 

 doch er zijn andere kenmerken aanwezig die alph. milne-edwards doen 

 vermoeden dat de Gastornis onder de zwemvogels moet worden gerangschikt. 



HG. 



Nieuw ontdekte overblijfselen van den Moa. — Eenige overblijfselen van 

 dezen reusachtigen Nieuw -Zeelandschen vogel in uitmuntenden staat van be- 

 waring, zijn gevonden in een hol in Otago bij het meer Wakalipoe. De klauwen 

 en de snavel zijn zeer goed geconserveerd , en aan eenige beenderen zit nog 

 de huid , met volkomen goed bewaarde vederen , vast. Dit versterkt de meening 

 dat deze groote vleugellooze vogels eerst binnen een niet lang geleden tijdperk 

 zijn uitgestorven. De overblijfselen zijn naar Engeland overgebracht en prof. 

 owen heeft er een nieuwe soort, Dinornis didulus van gemaakt. {The Aca- 

 demy, July 1882, pag. 14). d. L. 



