92 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Physische bepaling van het koolzuurgehalte der lucht. — In eene inau- 

 gurale dissertatie van den heer H. heine (Giessen 1881) beschrijft deze hoe 

 hij de opslorping van warmtestralen door gassen heeft onderzocht door de 

 uitzetting, welke zij teweegbrengt. Hij liet die werken op een veerkrachtig 

 vliesje , waarvan de bewegingen bij intermittente bestraling door een schrijf- 

 stift werden overgebracht op een roteerenden cylinder. Ook hij vond op deze 

 wijze dat droge, koolzuurvrije dampkringslucht de stralende warmte niet 

 merkbaar opslorpt. Koolzuur daarentegen doet dit wel en een mengsel van 

 beiden des te meer naarmate het meer koolzuur bevat. Het is hem gelukt op 

 deze wijze van zulke mengsels in vooraf bekende verhoudingen ? waarin de 

 hoeveelheden koolzuur slechts zeer weinig onderling verschilden , op zijn cylin- 

 der kromme lijnen te verkrijgen , die duidelijk genoeg te onderscheiden waren 

 om hem te veroorloven daardoor het gehalte aan koolzuur van zulk een meng- 

 sel , als dit onbekend was , te bepalen met een nauwkeurigheid , volkomen 

 gelijk aan die der beste chemische methoden, in vergelijking waarmede deze 

 physische het voordeel aanbiedt van op zeer geringe hoeveelheden van het te 

 onderzoeken mengsel, een of twee liters, te kunnen worden toegepast, ter- 

 wijl het geheele onderzoek niet meer dan een half uur tijds vordert, ln. 



AARDKUNDE. 



Rfjzing van Finland. — De heer rodas , die aan het hoofd staat der geolo- 

 gische opneming van Finland, bepaalde op den 25sten Juni jl. met groote 

 zorg de hoogte van een put , die , blijkens authentieke berichten , bij de boring 

 op 25 Juni 1755, 2 duimen boven de zee aan de kust van Osterbotten ge- 

 legen was, en bevond dat dit gedeelte der kust in 127 jaren, 6 voet en 4 

 duim, d. i. meer dan een half duim per jaar, gerezen was. {Nature 6 Juli 

 1882, p. 231.) hg. 



PLANTENKUNDE. 



P. Belon en de binaire nomenclatuur. — De heer l. crié schrijft dat de 

 natuurkenners vóór linné gewoon waren dieren en planten aan te duiden 

 door een aan velen gemeenschappelijken naam , gevolgd door eene kenmer- 

 kende en beschrijvende phrase. Intusschen , zegt hij , heeft reeds pierre 

 belon in een van zijne geschriften {Les remonstrances sur Ie défaut du 

 labour et culture des plantes et de la cognoissance dHcelles. Paris 1558), 

 meer dan 180 jaren voor linné, geregeld de daarin opgenoemde planten 

 betiteld met twee namen , een generieken en een specifieken. En , volgens 



