26 NOG IETS OVER DE SLUIPWESPEN VAN DEN VIJGEBOOM. 



lang en gevleugeld. De samengestelde oogen zijn groot en het wijfje heeft 

 bovendien 3 puntoogen op het achterhoofd, die het mannetje mist. De 

 sprieten van het wijfje hebben 13 geledingen, waarvan de twee eersten 

 opvallend groot en de vijfde een eigenaardigen vorm heeft. (Zie fig. 2). 

 De bovenkaken van het wijfje (fig. 3 en fig. 1) zijn aan de binnenzijde 

 van een rij tanden (zaagtanden) voorzien , die bij het mannetje (fig. 4) 

 ontbreken. Ook de sprieten van het mannetje zijn anders dan die van 

 het wijfje ; zij hebben namelijk slechts 7 geledingen en kunnen in eene 

 holte van den kop worden weggeborgen, gelijk uit fig. 4 blijkt. 



Zooals wij reeds schreven (pag. 345 van den vorigen jaargang) zijn 

 de mannetjes vleugelloos; bovendien is het voorborststuk zéér ontwik- 

 keld en evenzoo de pooten van dit lichaamsdeel: zéér zwak zijn zoo- 

 wel de middelborst als de middelborstpooten , meer ontwikkeld de ach- 

 terborst met hare gelede aanhangselen (zie fig. 5). Het achterlijf is 

 zeer week en de ringen van dit lichaamsdeel kunnen als een verrekij- 

 ker in- en uit worden geschoven. 



Wanneer de mannetjes volwassen zijn (+ 2 mM.) knagen zij met 

 hunne twee of drietandige bovenkaken (zie fig. 4.) de hoornige schaal 

 van het vruchtje door, waarin zij huisden, en geraken aldus in de holte 

 van den bloemkoek. Daar ziet men ze onbeholpen in rondkruipen , ter- 

 wijl zij hun week achterlijf nasleepen (fig. 5) of het tegen de buikvlakte 

 omvouwen, zoodat de punt vóór den kop uitsteekt. Hoe zij de vruchtjes 

 ontdekken, waarin de wijfjes zitten, heeft Dr. mayer niet kunnen te 

 weten komen; een feit schijnt het te zijn, dat zij in die vruchtjes een 

 gat knagen en er hun achterlijf door heen steken , om zich met de nog 

 ingesloten wijfjes te paren. Is dit geschied dan sterven de mannetjes 

 en het wijfje zaagt met hare bovenkaken het door het mannetje ge- 

 boorde gat breeder uit, om weldra door deze verwijde opening heen 

 te kruipen en in de holte van den bloemkoek te geraken. 



Dat zij nu door den mond van de vijg heen naar buiten geraken, 

 beschreef ik vroeger. Behalve Blastophaga grossorum Grav. vond Dr. 

 mayer nog een ander vliesvleugelig insect , dat tot dezelfde onder-familie 

 behoort in de vijg ; n.1. : Ichneumon ficarius Cavolini. Evenals bij 

 Blastophaga wordt hier het wijfje door het mannetje bevrucht terwijl 

 het eerste nog in een vruchtbeginsel van de vijg is ingesloten. Of de 

 larven van deze sluipwesp zich voeden met de eieren of larven van 

 Blastophaga of welke andere rol zij spelen in de huishouding der vijg , 

 is aan mayer onbekend gebleven. 



