DE KLEINE KARKIET. 



(CALAMOHERPE ARÜNDINACEA.) 



DOOR 



J. HENDRIK VAN BALEN. 



Als men in den zomer eene wandeling buiten onze steden doet, dan 

 ziet men , als men langs met riet begroeide slooten komt , kleine bruine 

 vogels hier en daar tusschen de biezen rondscharrelen , die een helder , 

 schetterend , eentonig gezang doen hooren , dat wij in onze jeugd ver- 

 tolkten als het onderstaand rijmpje : 



Kavekiet, karekiet, karekiet , kiet, kietl 

 Mijn nestje zit in 't riet, riet, riet, 

 Je zoekt er naar, maar vindt het niet. 



Inderdaad schijnt het alsof de vogel dien naam uitroept. Het is de 

 kleine Karkiet , een van onze rietzangers, een vogeltje ter grootte van 

 een grasmusch , op de bovendeden vaal geelachtig bruin , op de onder- 

 deden vuilwit en met eene witte keel , bij de vogelaars en buitenlui 

 algemeen bekend onder den naam van rietvink x . 



Het is een vogel van een korten gedrongen vorm , met lange pooten , 

 waarvan de achterteen met den nagel zeer sterk ontwikkeld is. De kop 

 is afgeplat en loopt naar voren smal uit, de snavel is sterk afgerond. 



De kleine karkiet vindt men door ons geheele land , overal langs 

 slooten , langs tuinen en tusschen landerijen , waar biezen en riet groeit. 

 Hij komt stellig even talrijk voor als de grasmusch, en men vindt deze 

 twee bijna overal in eikaars nabuurschap , de grasmusch langs den wa- 

 terkant in de struiken, de kleine karkiet in het riet. 



Niet te verwarreu met de rietgors, die ook rietvink wordt genoemd. 



