DE METE00RSTEENEN. 67 



Onder die geheimzinnige natuurverschijnselen behoort in de eerste 

 plaats het vallen van grootere of kleinere steenen, van 

 den hemel. Het onverwachte en indrukwekkende daarvan moet den 

 mensch diep treffen ; te meer daar vooraf schitterende lichtverschijnselen 

 en sterke geluiden worden waargenomen , die aan bliksem en donder 

 doen denken en den indruk niet weinig verhoogen. Geen wonder, dat 

 verscheidene dier steenen , onder de namen van ceraunia (bliksem- 

 steenen) , brontia (dondersteenen) , baetylia (woningen Gods) , of ï.tööi 

 £//i//u^oi (bezielde steenen) , als heiligdommen werden bewaard , waar- 

 aan goddelijke eer werd bewezen en het neervallen daarvan somtijds 

 op gedenkpenningen werd vereeuwigd. 



Sommige dier steenen, welke thans meteoor steenen of meteorieten 

 genoemd worden, werden zelfs onder de godheden opgenomen; zooals 

 die , welke , onder den naam van Cybele , als moeder der goden , door 

 de Phrygiërs werd vereerd , en die van Jupiter Ammon , in de oase 

 Siwah, in de Lybische woestijn ; deze laatste werd later naar Rome over- 

 gebracht , waar hij werd aangebeden. Een andere meteoorsteen , welke 

 in de nabijheid van den beroemden tempel van Delphi viel, was, vol- 

 gens het volksgeloof, door Saturnus uit den hemel gestooten. Toen 

 te Potidaea , in Macedonië , een steen uit den hemel was gevallen , 

 beschouwde men dit als een zoo gunstig voorteeken , dat vele vreem- 

 delingen daarheen trokken en eene bloeiende volkplanting stichtten. 

 De Kaaba , die te Mekka in het heiligdom bewaard wordt , en waar- 

 aan , reeds sinds de oudste tijden , en nog heden door de mahome- 

 danen eer wordt bewezen, is waarschijnlijk een meteoorsteen. ' 



Liviüs (1 : 30) vermeldt , dat in het jaar 654 vóór onze jaartelling 

 steenen neervielen op de bergen van Albanië. 



Volkomen zeker is het vallen van eene groote hoeveelheid steenen 

 aan den Aegos-Potamos (Geitenrivier) , in Thracië , hetwelk in het 

 jaar 465 vóór onze jaartelling plaats had. Wellicht was pindarus 



1 Seetzer (gilb. Annalen 54, blz. 332) beschouwt dezen steeu als een meteoriet. 

 Mehemkï ali, de vroegere onderkoning van Egypte, was in het bezit van een stuk 

 daarvan en, naar de meening van Lord lyons, den Engelschen gezant, is het boven 

 allen twijfel verheven, dat dit van een meteoorsteen afkomstig is (partsch, Denk- 

 schriften der Academie der Wissenschaften, Wien 1857, S. 13; Album der Natuur 

 1858, blz. 145.) Volkomen zeker is het echter niet kunnen worden uitgemaakt, daar 

 geen christen den heiligen steen van Mekka mag aanschouwen. 



