70 DE METEOORSTEENEN. 



te (rottingen opmerkzaam gemaakt op een stuk van de massa van pallas , 

 dat zich aldaar bevond in de verzameling der hoogeschool. Bij onder- 

 zoek kwam hij tot het besluit, dat dit meteoorijzer zijn moest en ver- 

 dedigde deze meening in een geschrift, dat in 1794 te Riga verscheen 

 en tot titel heeft : " Ueber den Ursprung der von pallas entdeckten Eisen- 

 masse und einige damit in Verbindung stekende Naturerscheinungen." 



Aanvankelijk maakte dit werk op zijne geleerde tijdgenooten weinig 

 indruk; het werd door de meesten met een medelijdend schouder- 

 ophalen , door sommigen zelfs met spot begroet. Lichtenberg o. a. ver- 

 klaarde , dat hij , na het lezen van het geschrift van chladni , den 

 indruk had ondervonden, alsof hem zelf een steen op het hoofd was 

 gevallen. Het scheen echter alsof de natuur zelve chladni te hulp 

 kwam, om zijne meening tegenover zijne ongel oovige tijdgenooten te 

 verdedigen; ten minste, korten tijd daarna, vielen vele meteoorsteenen , 

 in onderscheiden landen. 



Den 16<len Juni 1794, nauwelijks twee maanden na het verschijnen 

 van het werk van chladni, kwamen, te Siëna, in Toskane, talrijke 

 meteoorsteenen neder, waarvan een door den hoed van een herders- 

 knaap drong en dit hoofddeksel verzengde. Soldana , tata en spalan- 

 zani, drie bekende natuuronderzoekers, beschreven dit verschijnsel, en 

 het gerechtshof te Piënza onderzocht deze zaak nader en verklaarde 

 haar , na het hooren van een twaalftal ooggetuigen , voor volkomen ge- 

 loofwaardig. — Klaproth , een beroemd scheikundige en de ontdekker 

 van verschillende nieuwe metalen (geboren 1743, overleden 1817), on- 

 derzocht een dezer steenen. Hij meeude evenwel niet terstond met de 

 uitkomst van zijn onderzoek te moeten voor den dag komen, "dewijl 

 daardoor een geleerde strijd kon ontstaan , daar men nog te veel ge- 

 neigd was de zaak voor een verzinsel te houden". 



Den 13den December van het volgende jaar (1795) viel een steen van 

 56 Engelsche ponden (25 kilo) neder , bij Woodcottage , in Yorkshire , 

 voor de woning van een kapitein , voorafgegaan door een hevigen knal 

 en onder het verspreiden van vonken. Bij het opgraven uit den grond, 

 waarin hij 45 cM. diep was doorgedrongen , had hij nog eene vrij hooge 

 temperatuur en rook naar zwavel. 



Spoedig daarna kwam in Engeland het bericht, dat op denzelfden 

 dag te Krakhut , bij Benares , in Voor-Indië , verscheidene steenen uit 

 een grooten vuurbol, met een donderachtig gedruisch, uit de lucht 

 waren gevallen , waarvan één zelfs door het dak eener woning was ge- 



