DE METEOORSTEENEN. 71 



slagen , zonder ongelukken te veroorzaken. Davis , de rechter van het 

 district, onderzocht de zaak en hoorde verschillende ooggetuigen, zoo- 

 dat aan de waarheid van het voorval niet kon worden getwijfeld. Bij 

 eene vergelijking der Indische steenen met de Engelsche, bleek boven- 

 dien , dat zij alleen in fijnheid van korrel verschilden. 



Toch bleef men, vooral in Oostenrijk en Frankrijk, de verhalen van 

 het vallen van meteoorsteenen voor sprookjes houden. 



Te Weenen had men reeds besloten de prachtige verzameling van 

 meteoorsteenen , die in het keizerlijke mineralen-kabinet wordt bewaard , 

 weg te werpen; doch gelukkig voor de wetenschap draalde men 

 daarmede zoo lang, totdat het bestaan van deze lichamen door de 

 geleerden niet meer voor twijfelachtig werd gehouden. 



In Juli 1790 ontving saint-amens , leeraar aan de école centrale te 

 Agen (in het Fransche departement Lot-et-Garonne) , bericht dat te 

 Barbotan (Landes) een groot aantal steenen van den hemel was geval- 

 len. Men voegde daarbij , dat den 24sten Juli, omstreeks 10 ure 's avonds, 

 een sterk lichtverschijnsel , vergezeld van hevige ontploffingen , was waar- 

 genomen. Men merkte daarbij op, dat, als die steenen reeds vroeger 

 daar aanwezig waren geweest , zij , in het fijne heidezand , stellig de 

 aandacht van de bewoners zouden getrokken hebben. Saint-amens was 

 niet overtuigd. Men zond hem daarop een proces-verbaal , waaruit bleek 

 dat driehonderd personen voor de waarheid van het verhaal instonden. 

 Zijn vriend berthollon nam het, in zijn geheel, op in zijn: " Journal 

 des sciences utiles", dat te Montpellier verscheen , maar voegde daarbij 

 eenige regels , waarin hij zich in de smadelijkste bewoordingen uitliet 

 over de lichtgeloovigheid der bewoners. l 



1 Dat meu echter niet te lichtgeloovig mag zijn in het aannemen van dergelijke ver- 

 halen , bewijzen de volgende gevallen : 



Voor eenigen tijd meldde een onzer dagbladen , dat een groote meteoorsteen gevallen 

 was op het marktplein te Vevey (Zwitserland). Ik wendde mij daarop, met verzoek om 

 nadere inlichtingen, aan den burgemeester dier plaats en ontving, door diens vriende- 

 lijke tusschenkomst , de volgende inlichtingen, van den heer gust. rey, Projesseur , 

 Directeur du Musée , aldaar: 



"Le 14 Novembre (1881), vers 4 heures dumatin, on a en effet vu un bolide 

 traverser le del et, un peu plus tard, on a entendu une dêtonation; tnais on 

 ignore complet em ent , dans toute la contrée , Vendroit , on Vexplosion a eu lieu. 



"Le bruit, répandu par quelques journaux, d'une chute a Vevey, est absolument 

 Jaux ; c'est une de ces nombreuses nouvelles, que les journaux répandent et aux- 

 quelles il ne manque que la vérité." 



