72 DE METEOORSTEENEN. 



De Zwitsersche natuurkundige pictet , die eenigen tijd in Enge- 

 land had doorgebracht, hield, in 1802, in de Fransche Akademie 

 van wetenschappen eene voordracht , waarin hij , op grond van de 

 Italiaansche en Engelsche berichten en de onderzoekingen van ho- 

 ward en kino , het bestaan van meteoorsteenen verdedigde. Zijn ge- 

 hoor was echter zoo ongunstig gestemd omtrent zijne meening, dat 

 hij slechts met moeite zijne voordracht kon ten einde brengen. — De 

 beroemde natuuronderzoeker g. a. de luc was op dit punt zelfs zoo 

 halstarrig, dat hij spottend zeide: a Tk zal het niet gelooven, zelfs al 

 zag ik zulk een steen voor mijne voeten nedervallen !" 



Gelukkig voor de wetenschap was het echter , dat de vooringenomen- 

 heid der Fransche geleerden de meteoorsteenen niet kon beletten op 

 Franschen bodem te vallen, om hun de oogen te openen. 



Den 26sten April 1803, te 12 3 /, t ure des namiddags, had een merk- 

 waardige val van meteoorsteenen plaats, in de nabijheid van het stadje 

 Laigle, in het departement Orne, op 125 kilometer afstand ten westen 

 van Parijs gelegen. De burgemeester dier plaats gaf, van ambtswege, 

 bericht van deze gebeurtenis aan de regeering. Zijn verhaal werd ech- 

 ter niet geloofd en in een Parij sch dagblad beklaagde men zelfs de 

 gemeente Laigle, die een burgemeester had, dom genoeg om zulke 

 sprookjes voor waar te houden. Intusschen kwamen zoovele berichten in 

 omtrent deze gebeurtenis , die de algemeene aandacht zoozeer trokken , 

 dat de minister van binnenlandsche zaken aan den beroemden biot op- 

 droeg de zaak nader te onderzoeken. Deze begaf zich op weg , voor- 

 zien van den eenigen meteoorsteen , dien hij , op dat oogenblik , kon 

 krijgen en die afkomstig was van den bovengenoemden val van Bar- 

 botan, den 24sten Juli 1790. 



Biot reisde , van Parijs , niet rechtstreeks naar Laigle , daar hij op 



Eenigen tijd later kon men in de nieuwsbladen lezen, dat een meteoorsteen was geval- 

 len in de tuinen van het Vaticaan , te Rome. Door bemiddeling van den Sitidaco 

 dier stad, ontving ik weldra eenige inlichtingen van Prof. iokenzo respight , directeur 

 van het Observatorium van het Capitool , waaraan het volgende is ontleend : 



"Den 21sten Juli (1882) heb ik zeer duidelijk, te ure 14 m. 50 s. M. T. van 

 Rome, eene ontploffing gehoord, die, door de geheele stad en op 30 tot 40 kilometers 

 in den omtrek, zeer goed werd waargenomen. Verder heb ik in een nieuwsblad gelezen, 

 dat iemand, op zee, iD de nabijheid onzer kust, een vuurbol had zien uit een spatten. 

 Indien daarbij meteoorsteenen gevallen zijn, dan moet dit niet hebben plaats gehad in 

 het Vaticaan, maar op een aanzienlijken afstand ten noordoosten daarvan." 



