78 DE METEOORSTEENEN. 



Februari 1882, des namiddags te 3 3 /, t ure, vertoonde zich een schit- 

 terend lichtverschijnsel , dat uit eene witte rookwolk te voorschijn kwam 

 en zich omstreeks van het Noordwesten naar het Zuidoosten bewoog 

 en , met langdurige en hevige ontploffingen , uiteenbarstte. Daarbij wer- 

 den 200 meteoorsteenen , behoorende tot de chondrieten (zie blz. 81), 

 verzameld , die samen een gewicht van omstreeks 75 kilogram bezitten. 

 Rekent men daarbij de steenen , die op den bergachtigen , met bos- 

 schen en struiken begroeiden bodem verloren gingen, dan stelt Prof. 

 koch het aantal der meteoorsteenen , in een rond getal , op 2000 , met 

 een gezamenlijk gewicht van omstreeks 245 kilo. Deze vielen over eene 

 ruimte van omstreeks 15 kilometers lengte en gemiddeld 3 kilometers 

 breedte , die zich van het Noordwesten naar het Zuidoosten uitstrekt , 

 overeenkomende met de baan , die het verschijnsel aan het uitspansel 

 vertoonde. De oppervlakte van het geheele valgebied bedraagt derhalve 

 omstreeks 45 vierkante kilometers. Wat de verdeeling der gevallen 

 meteoorsteenen betreft, daarin vertoont zich eene merkwaardige regel- 

 matigheid , namelijk deze , dat aan het noordwestelijk einde daarvan 

 de steenen het dichtst vielen, maar te gelijk de kleinste zijn. Naar het 

 Zuidoosten werden de stukken grooter, maar ook zeldzamer, terwijl 

 eindelijk, aan het zuidoostelijkste einde van het gebied, in den omtrek 

 van Mócks , de minste , maar grootste stukken vielen. 



Deze regelmatige verdeeling vindt hare eenvoudige verklaring daarin , 

 dat de kleinste stukken het eerst hunne snelheid verloren, die zij uit 

 de hemelruimte medebrachten , de grootsten haar echter langer behiel- 

 den en derhalve van elkander gescheiden moesten neervallen. 



Denzelfden regel heeft men ook bij andere regens van meteoorstee- 

 nen waargenomen en in het bijzonder bij dien van Pultusk, den 30sten 

 Januari 1868 (zie blz. 77). 



Dikwijls zijn door het neervallen van meteoorsteenen ongeluk- 

 ken veroorzaakt, waarbij niet zelden menschenlevens te betreu- 

 ren waren. Volgens oude jaarboeken werd, in 616, in China, een 

 wagen daardoor verbrijzeld en 10 personen gedood. — In den nacht van 

 den 4den September 1511, vielen, bij Crema, in Lombardij e, honderden 

 meteoorsteenen. Stukken van meer dan 50 kilo werden door de boe- 

 ren, op wagens, naar Milaan gebracht. Een monnik werd doodgeslagen ; 

 de schapen in de weide , de vogels in de lucht en de visschen in het 

 water stierven daardoor. — De Zweedsche kapitein olaf ericson wil- 

 mann verhaalt, dat omstreeks het midden der vorige eeuw een me- 



