CHEMISCHE STOVEN. 



Men weet dat sedert eenigen tijd onder dezen naam een soort van 

 voetenwarmers in den handel zijn gebracht. Verlangend iets naders 

 daaromtrent te weten , schreef ik aan mijnen vriend , Professor h. c. 

 dibbits , die mij daarop , met zijne gewone bereidwilligheid , het vol- 

 gende antwoordde , dat ik op mijne beurt aan onze lezers mededeel. 



"De zoogenaamde cJiemische stoven — die eigenlijk physisehe stoven 

 moesten heeten , omdat er geen chemisch , maar wel een physisch proces 

 in plaats heeft — zijn gevuld met gekristalliseerden acetas natricus. 



C 2 H 3 2 Na -h 3 H 2 O nieuwe formule. 



C 4 H 3 4 Na -f- 6 H 2 O oude formule 



"Het zijn blikken, tinnen of zinken bussen, die geheel dicht gesol- 

 deerd zijn en, voorzien van een overtrek, als een voetbankje of kus- 

 sen kunnen gebruikt worden. 



"Legt men zulk een stoof of bus eenige minuten in kokend water, 

 dan smelt het zout in zijn kristalwater (smeltpunt 75°, zooals ik vind 

 opgegeven.) Blijft het lang genoeg in kokend water , dan wordt natuur- 

 lijk de geheele inhoud 100° warm. Bij het afkoelen nu daalt de tem- 

 peratuur eerst van 100° tot 75° op de gewone wijze; dan begint het 

 zout vast te worden; de latente warmte komt vrij, en de temperatuur 

 blijft constant, zoolang het vast worden duurt. Is alles vast geworden 

 d. i. gekristalliseerd, dan begint de gewone afkoeling van 75° tot de 

 gewone temperatuur. 



"Dergelijke stoven zijn reeds gebruikt bij wijze van proef op een 

 onzer spoorwegen , ik meen tusschen Amsterdam en den Helder. Ik 

 heb echter nooit gehoord , dat zij op spoorwegen algemeen in gebruik 

 zijn gekomen. 



"Of het opgegeven smeltpunt juist is, kan ik niet zeggen. De ver- 

 kooper meende dat er behalve acetas natricus nog een andere door den 

 fabrikant geheim gehouden stof in was. Ik geloof <lit echter niet. Dit 



