9<i CHEMISCHE STOVEN. 



uur kokens, nagenoeg constant geworden, zoo als het geval moet zijn ? 

 zoolang nog een gedeelte van liet gekristalliseerde zout ongesmolten is, 

 evenals bij smeltend ijs, waarvan de smeltingswarmte 79° bedraagt, 

 de temperatuur 0" bedraagt, zoolang nog een deel ongesmolten is. 



Nu werd de bus , in flanel gewikkeld , aan zich zelve overgelaten 

 bij eene kamertemperatuur van 15° — 16°. De daling van de temperatuur 

 der oppervlakte begon dadelijk , ofschoon zij aanvankelijk gering was ; 

 zij bedroeg namelijk : 



Na 55 minuten 58° 



105 



V 



52' 



150 



V 



46° 



195 



V 



42° 



255 



11 



36° 



Toen werd de bus hard geschud , en de thermometer klom daardoor 

 tot 37°. Een uur later was de temperatuur echter reeds weder gedaald 

 tot 29°. Nogmaals geschud zijnde, rees de warmte weder tot 30". Vier 

 uren later bedroeg deze nog 25 °. In negen uur en dertig minuten be- 

 droeg de daling in haar geheel, d. i. van 62° tot 25°, 37°. 



Bij de heetwaterstoof was de oppervlakte-temperatuur aanvankelijk 75°. 

 Na 25 minuten 67° 



40 



V 



59° 



80 



Yl 



55° 



140 



» 



41° 



165 



» 



39° 



220 



11 



36° 



295 



17 



32° 



Zoo ging de daling voort, totdat na zeven uren en vijf minuten de 

 temperatuur der oppervlakte tot 25° verminderd was. 



Vergelijkt men nu de resultaten der beide reeksen van waarnemin- 

 gen , dan is blijkbaar het voordeel aan de zijde der chemische stoof. 

 Echter kan men niet zeggen dat dit voordeel zeer aanmerkelijk is. 

 Waarschijnlijk zal het geheel opgewogen worden door de bus der water- 

 stoof iets grooter te nemen , terwijl het in het algemeen veel eenvou- 

 diger en gemakkelijker zal zijn zulk een bus met kokend water uit een 

 ketel te vullen , dan de bus der chemische stoof een geruimen tijd in 

 water te laten koken. 



Amersfoort, 17 December 1882. hg. 



