98 



DE METKOORSTEENEN. 



aldaar in een kring was opgeheven. In het midden daarvan bevond 

 zich eene opening, waarin, ter diepte van omstreeks 15 c.M., in eene 



schuine richting , een 

 zwart voorwerp lag. Na- 

 dat zij het, met behulp 

 van eene schop , uit het 

 gat hadden gehaald , 

 vonden zij dat het een 

 steen was , zoo heet , 

 dat hij nauwelijks 'met 

 de hand kon worden 

 aangeraakt. De steen 

 was zeer broos en be- 

 dekt met eene zwarte 

 korst, die gemakkelijk 

 met de nagels, kon wor- 

 den afgekrabt. Nadat hij 

 eenigen tijd in de her- 

 berg te Yolkel door ver- 

 schillende personen was 

 bezichtigd, waarbij eene 

 punt daarvan verloren ging, werd een gedeelte daarvan door den 

 hoogleeraar von baumhauer en Dr. f. seelheim onderzocht. Het overige 

 bevindt zich thans in de verzameling van het Noord-Brabantsch ge- 

 nootschap van kunsten en wetenschappen te 's Hertogenbosch. 



Deze steen, wiens uiterlijk aanzien reeds voldoende is, om daarin 

 een meteoorsteen te herkennen , schijnt geen brokstuk te zijn van eene 

 grootere massa , die , in den dampkring gekomen , uit elkander zou 

 gesprongen en , in verscheidene stukken verdeeld , op aarde gevallen 

 zijn. Het schijnt integendeel een zelfstandig lichaam te wezen, dat, wie 

 weet hoeveel duizenden jaren reeds . om onze Zon , zijn loopbaan heeft 

 afgelegd , totdat het eindelijk , onder den invloed gekomen van de aan- 

 trekking der aarde , daarop is gevallen. 



Deze steen , die in fig. 7 is voorgesteld , heeft een onregelmatig 

 veelhoekigen vorm, met afgeronde punten en kanten, en bezit thans, 

 nadat eenige stukken daaraf zijn genomen , een gewicht van 689,5 gram , 

 terwijl hij oorspronkelijk waarschijnlijk 710 of 720 gram heeft gewo- 

 gen. Zijn soortelijk gewicht bedraagt 3,4025. 



Meteoorsteea van Uden. (Natuurlijke grootte.) 



