108 DE METEOORSTEENEN. 



Murray, die deelnam aan den beroemden tocht van de Chalhnger , 

 vond een neerslag, dat veel overeenkomst bezit met het meteoorstof 

 in het slib , dat uit groote diepte in het] midden van den oceaan 

 werd opgehaald. 



Verder hebben stanislas meünier en g. tissandier dergelijke zwarte, 

 geoxy deerde ijzerkorrels , die door den magneet worden aangetrokken 

 en , onder het mikroskoop , niet van meteoorstof kunnen onderscheiden 

 worden , aangetroffen in verschillende gesteenten , die zich , in vroeger 

 tijdperken van het bestaan der Aarde, uit het zeewater hebben afge- 

 zet. Daarentegen hebben zij deze korrels niet gevonden in kristal- 

 lijne gesteenten. 



Nordenskïöld schat de hoeveelheid stof, die op het ijs ten noor- 

 den van Groenland voorhanden was, op 0,1 tot 1 m. Gr. op den vier- 

 kanten meter en waarschijnlijk is de geheele hoeveelheid daarvan , die 

 jaarlijks nedervalt , nog aanzienlijker. Maar 1 m. Gr. op den vierkan- 

 ten meter maakt , voor de geheele aarde , omstreeks 500.000.000 K. Gr. 

 Zulk eene , jaar in, jaar uit, gedurende geologische tijdperken van 

 een onbegrijpelijk langen duur , nedervallende massa is te belangrijk , 

 om te mogen worden over het hoofd gezien , wanneer men de geschie- 

 denis van onze planeet beschouwt. Eene voortzetting dezer onderzoe- 

 kingen zal wellicht aantoonen , dat onze aardbol , van een onaanzien- 

 lijk begin, langzamerhand tot de grootte is aangegroeid, die zij thans 

 bezit; misschien zullen zij leeren, dat een groot gedeelte van onze uit 

 water afgezette lagen , in het bijzonder van die , welke in de open zee, 

 ver van het land, zijn gevormd , van kosmischen oorsprong zijn. Daar- 

 door zal men wellicht de vorming van onze vulkanische vuurhaarden 

 kunnen leeren begrijpen en eene eenvoudige verklaring vinden voor 

 de merkwaardige overeenkomst, welke onmiskenbaar tusschen de plu- 

 tonische gesteenten en de meteoorsteenen bestaat. ' 



Tegen deze beschouwingen van nordenskiöld is onlangs a. von 

 lasaulx opgekomen. Deze vond in den kryokoniet , als hoofdbestanddeel , 

 kwarts en vervolgens glimmer. Bovendien bevatte hij nog eenige andere 

 mineralen. Echt metallische korrels konden daarin , onder het mikros- 

 koop , niet worden gevonden , maar wel bruine of bruingroene lichaampjes, 

 die op mikroskopische wieren geleken. Lasaulx besluit hieruit dat de 



1 A. E. NORDENSKiör-D. Die Umseglunq Axiens und Europas auf der Vega , von 

 1878 bis 1880, 8. 294. — Pogg. Annalen, Band 151 S. 154. 



