172 OVER SPONZEN EN SPONSVISSCHERIJ. 



van 6 tot 200 meters. De methoden om haar daarvandaan te krijgen , 

 de manieren dus waarop zij gevischt worden , zijn zeer verschillend. 

 Vooreerst met de harpoen ; 2 ° met het sleepnet of de dreg en 3 ° door 

 duikers. 



Aan de kusten van Dalmatie wordt bijna uitsluitend de eerste me- 

 thode toegepast. De eenvoudige , plompe boot wordt slechts door twee 

 personen bemand : één roeier en één harpoenier. Terwijl de eerste lang- 

 zaam voortroeit op de plaatsen waar sponzen vermoed worden , ligt de 

 andere vooruit over boord te kijken totdat hij op den bodem iets ziet. 



Plotseling waarschuwt hij ons , en werkelijk het water der Middel- 



landsche en dat der Adriatische zee is zoo glashelder dat men eenige 

 voeten in de diepte den bodem en wat er op voorkomt kan zien. Met 

 zijn harpoen, zijnde een lange houten stok met ijzeren tanden , rukt hij 

 de voorwerpen los en brengt ze binnen boord. Daar het geoefende oog 

 van den harpoenier er meer bij elkander heeft zien staan , wil hij een 

 tweede maal beproeven , doch de oppervlakte van het water is door de 

 beweging te veel gerimpeld en laat dus niet meer toe dat hij op den 



bodem ziet. Doch wat is dat? hij werpt een paar steentjes over 



boord en ziet nu weer naar omlaag. "Wij vragen hem natuurlijk de 

 reden ; zij is deze : de steentjes waren in olie gedompeld , en wan- 

 neer die nu in het water komen , geraakt onder weg wat olie los , die 

 zich als een uiterst dun laagje aan de oppervlakte verzamelt en het 

 merkwaardige uitwerksel heeft dat deze daardoor effen en dus doorzich- 

 tiger wordt. 



Zóó worden nu eenige sponzen verzameld, en tegen den avond keert 

 men met een tamelijken buit huiswaarts. Onderweg worden de spon- 

 zen uitgeknepen en van het donkere buitenbekleedsel door schrappen 

 ontdaan , herhaaldelijk gewasschen en met stokken geslagen, om aldus 

 de weeke deelen te verwijderen en het alleen bruikbare skelet over te 

 houden. Doet men dit niet terstond, dan kan vooreerst de buitenste 

 huid moeielijk meer verwijderd worden, en ten tweede is ook het skelet 

 nooit goed meer schoon te krijgen. Is dus de buit te rijk, wat wel 

 eens gebeurt, dan bederft soms alles omdat er geen tijd genoeg was 

 om den verzamelden voorraad spoedig genoeg uit te wasschen. 



Eenmaal oppervlakkig gereinigd , worden de sponzen in balen verpakt 

 en naar de groothandelaars gezonden Ook thans komt het echter nog- 

 maals op zorgvuldige bewerking aan. Men heeft n.1. opgemerkt dat 

 sponzen die niet door en door droog waren, toen zij werden verpakt, 



