188 WANDELINGEN IN DE GRAAFSCHAP ZUTFEN. 



vruchting plaats. Eerst daarna beginnen zich nu ook in deze bloem de 

 stuifmeelhokjes te openen en hechten zich aan het mugje weer vele 

 korreltjes. Terwijl nu het insect nog steeds gevangen zit, beginnen, 

 na de bevruchting , de in de buis der bloem aanwezige haren te ver- 

 slappen en te verdrogen. Het dier kan nu , met nieuwe stuifmeelkor- 

 rels voorzien , ontsnappen en zal dus , als het weer eene andere bloem 

 binnendringt , ook deze weer bevruchten. En werkelijk blijkt , dat deze 

 insekten zich door hunne tijdelijke gevangenschap volstrekt niet laten 

 afschrikken om weer nieuwe bloemen te bezoeken , daar men heeft op- 

 gemerkt, dat de meeste bloemen rijpe zaden voortbrengen. In ons land 

 echter is dit niet het geval en schijnen andere oorzaken dit tegen te gaan. 



Wat den oorsprong van de Bronsbergen en andere dergelijke rivier- 

 heuvels betreft , daarover wordt verschillend geoordeeld. Sommigen wil- 

 len deze opeenhoopingen van zand beschouwen als vormingen van eene 

 vroegere diluviale zee , die deze heuvels als duinen heeft achtergelaten , 

 toen zij meer oostwaarts wegtrok. Anderen , en onder dezen ook staring , 

 nemen aan , dat men hier te doen heeft met heuvels , die door de rivier 

 zelf gevormd zijn als rivierduinen , dat zij de uiteinden voorstellen van 

 het zanddiluvium , dat door de rivier is opgeworpen en door den wind 

 in den vorm van heuvels is opgewaaid. Den eigenaardigen vorm zouden 

 zij hebben aangenomen door de nabijheid der rivier en zij zouden daarom 

 ook niet gelijken op de gewone zandverstuivingen der heidevelden , noch in 

 den vorm , noch in den plantengroei. Sommige dezer heuveltjes hebben 

 werkelijk rivierklei als ondergrond, en dit zou dan de vorming uit de 

 rivierbestanddeelen moeten bewijzen. Doch daartegenover staat , dat men 

 bij de meer afzonderlijk liggende heuvels , zooals de Bronsbergen , de 

 Agnietenberg bij Zwolle , de heuvels bij Grafhorst , bij Hattem , Gorsel , 

 enz. dezen ondergrond niet heeft aangetroffen. 



Wanneer men daarbij nog andere omstandigheden in acht neemt , die 

 op den bodem en de flora betrekking hebben , dan schijnt er veel voor 

 te pleiten , deze heuvels als zeevormingen aan te merken ; vooral daar 

 ook de meeste der hier voorkomende zeldzame planten aan de Duitsche 

 bergen eigen zijn. Evenals op de Bronsbergen heerscht ook in de bin- 

 nenduinen aan onze kusten eene rijke flora en vele daartoe behoorende 

 planten vindt men op de Bronsbergen weer. Wij noemen daaronder b.v. 

 de Oenotherd's , ook in de duinen op vochtigen zandgrond algemeen , 

 de zooeven besprokene Aristolochia , de zilverkleurige haver (Avena 

 oa/ryophyllea) , het Bundgras (Weingaertneria canescens), dat nog tiert 



