190 WANDELINOEN IN DE GRAA.FSCHAP ZÜTFEN. 



hemels sleutel als een zinnebeeld , dat , als de plant bloeit , de lentehemel 

 opengaat. Volgens anderen zou de bloem zelve gelijken op een sleutel 

 in bet slot, vooral als men de bloem uit den kelk trekt. 



Merkwaardig is bet, dat deze plant, die overigens in ons land zeer 

 zeldzaam is , bier in zoo groote boeveelbeid voorkomt , en vooral op- 

 merkelijk , dat men baar slechts aantreft op een enkel stuk weiland , 

 van waar zij zich niet verder schijnt te verspreiden. Wellicht staat dit 

 in verband met de wijze van bevruchting bij deze bloemen , die vol- 

 gens onderzoekingen van darwin ook weer in hooge mate afhankelijk 

 is van het bezoek van insekten. Zelfbestuiving is bij de sleutelbloem 

 bijna onmogelijk. Er komen, zooals reeds in 1794 door persoon ont- 

 dekt werd , 2 soorten van bloemen voor. De eene soort bezit een zeer 

 langen stijl , zoodat de stempel hoog boven de meeldraden uitkomt en 

 het stuifmeel den stempel dus nooit kan bereiken; bij de andere soort 

 is juist het omgekeerde het geval en zijn de meeldraden hoog in de 

 bloembuis geplaatst, terwijl de stijl zeer kort is. Bij de laatste zou het 

 stuifmeel dus den stempel wel kunnen bereiken , doch dit zal in den 

 regel zonder gevolg blijven , daar proeven van darwin en h. muller 

 geleerd hebben, dat de zelfbestuiving hier bijna altijd onvruchtbaar 

 blijft. Tot het voortbrengen van rijpe zaden wordt dus bij deze zooge- 

 naamde heterostyle planten vereischt, dat de stuifmeelkorrels van de 

 eene bloem den stempel van de andere bereiken en dit werk kan slechts 

 volbracht worden door hommels of vlinders , die een langen snuit heb- 

 ben , waarmede zij diep in de vrij lange bloembuis moeten doordrin- 

 gen om honig op te zuigen. Daar nu echter de bloeitijd reeds in April 

 valt en genoemde insecten zich dan nog maar weinig vertoonen , zullen 

 er weinig planten bevrucht worden en dit wellicht de oorzaak zijn, 

 dat de sleutelbloem zich niet gemakkelijk verder verspreidt, maar de 

 nieuwe planten hoofdzakelijk uit den in den grond verborgen wortel- 

 stok voortkomen. 



Op plaatsen waar de grond minder droog en zandig is , op wei- 

 landen en aan wegen vinden wij in deze streek nog het zenegroen 

 (Ajuga reptans) , dat met fraaie , blauwe bloemaren tusschen het gras 

 prijkt , de Pimpernel (Poter kim dictyocarpum) , het Barbarakruid (Bar- 

 baraea vulgaris) een trouwe begeleider der rivieroevers , die op vochtige 

 plaatsen langs vaarten en slooten gevonden wordt en waarvan de bladen 

 wel als salade worden genuttigd , de voorjaars-ganserik (Potentilla verna) 

 met reeds in April ontluikende gele bloemen en meer op droge dijken 



