196 WANDELINGEN IN DE GRAAFSCHAP ZUTFEN. 



viooltje (Viola lactea) , benevens de beide bovengenoemde soorten. De 

 naam Viola is volgens sommigen afgeleid van vis (kracht) , daar de 

 bloem wel geldt als het zinnebeeld van kracht; volgens anderen komt 

 het af van via (weg) , omdat het den reiziger op den weg door zijn 

 geur begroet. Het welriekend viooltje heeft , behalve den geur , ook nog 

 geneeskrachtige eigenschappen. Men bereidt er voor de apotheken eene 

 stroop uit tegen het hoesten en reeds in oude tijden werd het in de 

 geneeskunde gebruikt, en wel tegen verschillende kwalen. De Byzan- 

 tijnsche lijfarts priscianus , die omstreeks het jaar 400 leefde , zegt o. a. 

 dat men , om tegen alle ziekten beveiligd te zijn , de drie eerste viool- 

 tjes , die men in het voorjaar vindt , moet opeten. Ook de wortel van 

 het driekleurig viooltje wordt wel in de geneeskunde gebruikt, even- 

 als het bloeiende kruid, dat in de apotheken Herba Jaceae genoemd 

 wordt. 



In de nabijheid van Voorstonden vindt men ook hier en daar dras- 

 sige heidevelden, en daar vond ik de gemeene Wolfspoot (Lycopodium 

 clavatum) , eene cryptogamen-plant , die zich met kruipende stengels 

 over den grond verspreidt en zeer dicht bezet is met fijne blaadjes , 

 terwijl zij lange vruchtaren voortbrengt, waaraan de sporen worden 

 gevormd, die hier de voortplantingsorganen voorstellen. Men noemt 

 dezen wel : heksenmeel , in de apotheken Lycopodium, en in het dage- 

 lijksch leven stuifpoeder of smetpoeder , daar het bij kinderen tegen 

 het smetten gebruikt wordt. Wegens de brandbaarheid wordt dit fijne, 

 gele poeder ook wel op het tooneel gebezigd tot het maken van vuur- 

 werk of het nabootsen van den bliksem. De naam heksenmeel is waar- 

 schijnlijk daarvan afkomstig , dat voorheen deze plant aan staldeuren 

 werd gespijkerd, of zelfs wel als een gordel om het lijf werd gedragen, 

 als voorbehoedmiddel tegen de heksen. 



Wanneer men nu den weg volgt langs het fraaie landgoed Voor- 

 stonden, dat door eene breede gracht wordt ingesloten en door prach- 

 tige bosschen met hoog geboomte is omgeven , bereikt men na eenigen 

 tijd bij het kasteel Empe eene vrij breede watervlakte , die nog een 

 overblijfsel voorstelt van den vroegeren loop van den IJsel en wij 

 kunnen daar duidelijk opmerken , dat de richting van die rivier dik- 

 wijls is veranderd. Het water bij Empe is eigenlijk een stuk van een 

 vroegeren Uselarm en draagt nog tegenwoordig den naam Ouden IJsel. 

 Vroeger liep deze in eene groote bocht om de zoogenaamde Overmarsch 

 heen en er zijn zelfs , bij nader onderzoek , nog meer dergelijke oude 



