DE REUKSCHUBBETJES DER VLINDERS. 



Dat de schubvleugelige insekten hun naam ontleenen aan 't maaksel 

 der vleugels is aan iedereen bekend. 



Mikroskopisch kleine , gekleurde schubbetjes , aan de basis van een 

 steeltje voorzien , waarmede zij in het chitinevliesje der vleugels zijn 

 bevestigd, zijn in grooten getale, dakpansgewijs elkaar bedekkend , op 

 de vleugelvlakten ingeplant. Maar niet alleen op de vleugels , ook op 

 andere deelen des lichaams staan deze schubben verspreid. Tusschen 

 de gewone schubbetjes nu bevinden zich enkele andere, die van de 

 eerst genoemde in vorm afwijken , soms op enkele plaatsen tot een 

 knobbeltje opeengehoopt, een ander maal in een plooi van den vleu- 

 gelrand verborgen , die zich eerst bij 't uitspreiden der vleugels opent, 

 dan weder in beperkt aantal her en ginds verstrooid. Nu eens blijven 

 ze beperkt tot de vleugels , dan weder vindt men ze ook op de overige 

 lichaamsdeelen ; tot zelfs op de pooten heeft men ze waargenomen. De 

 vorm is hoogst verschillend en is nu eens rondachtig , schildvormig 

 of gestrekt , dan weder gewonden , enz. 



Zij verspreiden een aangenamen geur , die nu eens aan jasmijnen , 

 dan weder aan muskus , vanille of citroenen herinnert. En wat het op- 

 merkelijkste is , men heeft ze enkel bij de mannelijke individuen aan- 

 getroffen. Zij schijnen dus bij de voortplanting dienst te doen , n.1. als 

 lokmiddel voor de wijfjes. 



Dat deze schubben de zetel zijn van bijzondere geuren is nog niet 

 lang bekend. Eerst omstreeks het jaar 1878 werd die ontdekking ge- 

 daan door fritz muller , een Duitsch zoöloog , die langen tijd de in- 

 sektenwereld van Brazilië in loco onderzocht, en gezegde geurende eigen- 



