IETS OVER HET LOSS. 319 



schreven lössgebieden in Azië. Reeds ltell heeft op de overeenkomst 

 der "bluff-formatie" in Noord-Amerika in het Missourigebied met het 

 loss van de Rijnstreken gewezen. Hayden spreekt eveneens over den 

 gelen mergel van Noord-Amerika , die zich zoo effen als langzaam val- 

 lende sneeuw over den grond heeft uitgespreid, en die zoo bijzonder 

 vruchtbaar is. Y. richthoven noemt de prairiën een overdekt bergland, 

 de hier en daar op de vlakte voorkomende bergen getuigen trouwens , 

 dat de Rocky-mountains zich niet naast onberoerd gebleven aardlagen 

 verheffen. In het droge seisoen vinden ook hier stofstormen plaats, 

 die den grond langzaam maar zeker ophoogen. Het klimaat schijnt in 

 langen tijd weinig verandering te hebben ondergaan, want de schel- 

 pen der fossiele landslakken behooren tot soorten , die zooals hayden 

 getuigt, nog heden in deze streken leven. Aan de White-river liggen 

 de zoogenaamde "Mauvaises terres", een veelgekloofde grond , die 

 uit de verte gezien op de ruïnen eener groote stad gelijkt en bij- 

 zonder rijk aan hoogst merkwaardige overblijfselen van fossiele land- 

 dieren is. 



In Zuid- Amerika rekent men o.a. de Argentijnsche republiek, een 

 gedeelte van Patagonië , verder Urugay en streken van Brazilië tot de 

 lössgebieden. Aan de La Plata komen dezelfde soort van in rivier- 

 monden gevormde lössvormingen voor als bij den Granges ; de beende- 

 ren van zoogdieren zijn er in groote hoeveelheden in aanwezig. Dar- 

 win's verklaring over deze beenderophooping aldaar is bekend. 



De beteekenis van het loss voor alle beschaafde staten , die in akker- 

 bouw hun hoofdbedrij f vinden , kan niet hoog genoeg worden aange- 

 slagen. V. richthoven vermoedt , dat het ook aan den Nijl , aan Eufraat 

 en Tiger voorkomt. Wat Egypte betreft , de stofstormen uit de Lybische 

 woestijn zijn er genoeg bekend. Jozef chavanne " Afrika im Lichte 

 unserer TagerC verklaart de wording der zandheuvels , der zoogenaamde 

 duinen van de Sahara op geen andere wijze als v. richthoven de 

 wording der lössbanken. Beide zijn door luchtstroomen opeengehoopt 

 geworden ; maar bij de Sahara trad geen regenrijk klimaat na misschien 

 eeuwenlange zandstuiving zegenbrengend op ; de Sahara bleef dor , hare 

 zandheuvels verplaatsen zich door eiken storm aangegrepen; slechts 

 waar bevochtiging mogelijk is , verandert ook de woestijn in oase. - 

 Het zou te ver voeren hier de verschijnselen in de Sahara met die van 

 de woestijn Gobi te vergelijken ; iets wat eene opzettelijke studie looncn 

 zou. Zooveel is zeker , dat gebrek aan water woestijnen te voorschijn 



