GESCHIEDENIS VAN DEN VLEUGELVINGER. 



325 



a het snavel vormige uiteinde van de boven- 

 kaak 

 b het achterhoofdsbeen 

 c het voorhoofdsbeen 

 d het tongbeen 

 e de oogkuil 

 ƒ het neusbeen 

 g de bovenkaak 

 h de halswervelen 

 i de rngwervelen 

 fcde staartwervelen 

 1 het bekken 

 »»de borstribben 



n de buikribben 



o het schouderblad 



p het ravenbeksbeen 



q het opperarmbeen 



r het steunbeentje van het vlies 



s de onderarm 



t de hand 



m de lange vinger 



v het dijbeen 



a; het scheenbeen 



y de voetwortel 



z de teenen 



De kop. De schedel van den vleugelvinger , die volgens oken tus- 

 schen dien van den krokodil en van den kameleon zou staan , is 

 eigenlijk slechts met den vogelschedel en den hagedissenschedel te ver- 

 gelijken : zijn groote overeenkomst met den vogelschedel kan niet ont- 

 kend worden , doch sommige deelen gelijken zoo weinig op die zelfde 

 gedeelten van den vogelkop , dat zij meer naar het type van den hage- 

 dissenschedel overhellen. 



Verscheidene soorten hebben een vrij platten bek , wat ook veel bij 

 vogels voorkomt. Overigens is ook de algemeene vorm van den kop 

 eerder die van een vogel, dan die van een reptiel. De vledermuis 

 heeft een geheel anderen kop, ook is zij een zoogdier. Gelijk bij de 

 vogels zijn ook bij de pterodactylen de grenzen der schedelbeenderen 

 slechts onduidelijk en somtijds zelfs in 't geheel niet te herkennen , ter- 

 wijl de schedelnaden zelfs bij volwassene reptielen steeds nog duidelijk 

 te zien zijn. 



Het slaapbeen vormt bij de pterodactylen een zeer groot gedeelte 

 van den schedel , 't welk als een van de hoofdkenmerken van den vogel- 

 schedel gerekend wordt , terwijl het bij de hagedissen juist het tegen, 

 overgestelde is. Ook de bek vertoont de grootste overeenkomst met den 

 vogelbek, daar de bovensnavel slechts uit een enkel been bestaat, dat 

 voor het tusschenkaakbeen wordt gehouden. Dit been reikt, zooals bij 

 de vogels , tot aan het voorhoofdsbeen. Doch dit eenige been , waaruit 

 de bovensnavel bestaat, is intusschen niet sponsachtig, maar is een 

 vast , dicht been. "Wij zien dus bij den pterodactylus een vogelbek , doch 

 die onbewegelijk met den schedel vereenigd en met tanden gewapend is. 



