GESCHIEDENIS VAN DEN VLEUGELVINGER. 335 



gegaan moet zijn. Te Haarlem , ten minste in Teylers museum , is het 

 niet, en ook te München schijnt het niet te vinden te zijn. 



Met schubben , zooals cuvier geloofde , zal de huid van den vleugel- 

 vinger nog veel minder bedekt zijn geweest: immers er zouden dan 

 zeker sporen daarvan gevonden zijn , daar zelfs indruksels door de plooien 

 van het vliegvlies teweeg gebracht , bewaard gebleven zijn , zooals dui- 

 delijk bewezen wordt door het merkwaardige exemplaar dat in Teylers 

 museum te Haarlem bewaard wordt , en onder den naam van Pt. cras- 

 sipes bekend is. Verder zijn er in de zelfde gesteenten niet zelden zeer 

 dunne schubben van andere reptielen bewaard gebleven. Voor een vlie- 

 gend dier zouden schubben ook weinig gepast zijn geweest ; vooral zou- 

 den zij de buigzaamheid van het vliegvlies zeer verminderd of verhin- 

 derd hebben. 



Wij kunnen dus niet anders denken als dat de pterodactylen een 

 naakte huid met een naakt vliegvlies bezaten. Dat vliegvlies schijnt, 

 zooals uit de onderzoekingen van marsh schijnt te blijken , met de 

 achterpooten in verband te hebben gestaan. 



(Wordt vervolgd.) 





