Welkomstgroet aan dr. maurits snellen enz. 355 



stelling. Een hartelijk Welkom, hetzij bij monde of in gedachte , klinkt 

 U uit alle oorden te gemoet. Geheel Nederland begroet U als zijn tel- 

 gen , die hun vaderland tot eere strekken , en wenscht U geluk met 

 de welvolbrachte poging om U van de zware U opgedragen taak te 

 kwijten, al moest die poging dan ook voor een groot deel afstuiten op 

 de ongunst van omstandigheden, die niet onder uwe macht stonden. 

 Toch hebt Gij , in weerwil van het herhaaldelijk dreigend gevaar dat 

 het schip , waarop gij U bevondt , te pletter zoude worden gestooten door 

 het ijs dat het van alle zijden beknelde , zoolang het eenigszins mogelijk 

 was de wetenschappelijke waarnemingen die het hoofddoel van uw reis 

 waren voorgezet, deels aan boord, deels in een op het ijs opgericht ge- 

 bouw , zelfs bij eene temperatuur die tot verre beneden het vriespunt des 

 kwikzilvers daalde ( — 47°, 2 C. of 84°, 9 F.) Doch nog vóór het einde 

 des jaars (24 Dec.) waart Gij genoodzaakt de reeds zwaar beschadigde 

 Varna te verlaten, om op de herbergzame Dymphna over te gaan, 

 waar Gij door den gastvrijen bevelhebber J als broeders werd ontvan- 

 gen. Daar hebt gij het grootste deel van den langen poolnacht door- 

 gebracht. Nog maanden lang werd de Varna, omgeven en gesteund door 

 de balken , die voor het door U te bewonen huis bestemd waren , door 

 het ijs gedragen, doch toen eindelijk (24 Julij) de zon reeds haar hoog- 

 ste punt bereikt had en het omringende en steunende ijs meer en 

 meer wegsmolt, zonk het eenmaal zoo statige, zoo sterke schip weg 

 in de diepte. Dat moet een droevig en treffend oogenblik zijn geweest. 

 Dit schip had Neerlands vlag gedragen. Het had U gedurende eenige 

 maanden tot tijdelijke woonplaats verstrekt. Daar hadt Gij u nog om- 

 ringd gezien van veel dat aan het vaderland herinnerde. Op zijn dek 

 hadt Gij bij uw vertrek uit Nederland uwe vrienden en betrekkingen , 

 die U uitgeleide deden, het laatst de hand gedrukt. En nu sloegen 

 golven en ijsschotsen over dit dek heen, totdat er ook zelfs van de 

 hoogste uitstekende masten niets meer te zien was. Het moet U ge- 

 weest zijn alsof met dat schip een gedeelte van Nederland zelf wegzonk. 

 Toch verloort Gij den moed niet. Maar het lot, dat uw schip had 

 getroffen, was voor U het sein dat de korte tijd was aangebroken, 

 waarin eene poging om met booten en sleden den vasten wal te berei- 

 ken , met hoop op goed gevolg kon worden beproefd. Toen volgde een 

 tijd, drie weken lang (1 Aug. tot 20 Aug.), gedurende welken Uw 



1 De Deensche zeeofficier hovgaakd. 



