GESCHIEDENIS VAN DEN VLEUGELVlNGER. 



367 



o. c. marsh aan dit dier heeft gegeven , namelijk dien van Rham- 

 phorliynchus phyllurus , bladstaart. 



Uit alle boven opgesomde onderzoekingen is men nu tot het vol- 

 gende besluit gekomen: De vleugelvingers zijn dieren die op merk- 

 waardige wijze kenmerken vertoonen , die overeenstemmen met die der 

 sauriërs , der vogels en der vleermuizen , zoodat zij dan ook beurtelings 

 zoowel tot de reptielen, als tot de vogels en zoogdieren zijn gerekend. 

 't Is evenwel duidelijk dat hun verwantschappen met de vleermuizen 

 en de vogels meer schijnbaar dan wezenlijk zijn. Hun kegelvormige , 

 allen even lange tanden, hun zeer kleine hersenen, hun vingers met 



Fig. 4. 



Restauratie van Rhamphorhynchus phyllurus, volgens Marsh. 



een verschillend getal van leden, hun borstbeen en schoudergordel en 

 andere deelen bewijzen , dat het onmogelijk is hen voor zoogdieren 

 te houden. En dat zij geen vogels kunnen zijn, wordt bewezen door 

 de aanwezigheid van tanden , de dunne ribben , den vorm van het 

 borstbeen , de dunheid van den staart , het getal der vingers , enz. 

 Deze kenmerken , integendeel , maken dat men de vleugelvingers moet 

 plaatsen in de klasse der reptielen; zij hebben de pooten van reptie- 

 len , en vooral het getal van vingerleden , dat men bij deze dieren 

 vindt. Maar zij vertoonen het merkwaardige feit dat zij vleugels had- 

 den om er mede te vliegen , een vermogen dat de tegenwoordige rep- 

 tielen missen. De draak , Draco , alleen heeft vliegvliezen , doch deze 

 vliezen worden uitgespannen door de ribben , en bij geen enkel heden- 

 daagsch type neemt het voorste lidmaat de gedaante van een vleu- 

 gel aan. 



