368 GESCHIEDENIS VAN DEN VLEUGELVINGEK. 



Bovendien vertoonen de vleugel vingers een zeer bij zonderen vorm 

 van vleugels. Bij de vogels dienen de weinig ontwikkelde en vergroeide 

 vingers tot grondslag van de vederen. Bij de vleermuizen vindt men 

 vier verlengde vingers, die het vlieg vlies dragen: de duim alleen blijft 

 rudimentair. Bij de vleugelvingers wordt slechts een enkele vinger zeer 

 lang , en blijven de anderen kort of normaal van lengte. 



De vleugelvingers hebben ongetwijfeld een levenswijze gevoerd on- 

 geveer zóó als die der vleermuizen. De vorm hunner tanden en de 

 lengte der kaken toonen aan, dat zij vleeschetende dieren waren. De 

 kleinste soorten zijn zekerlijk insekteneters geweest, en de grootsten 

 hebben ongetwijfeld ook visschen of kleine reptielen kunnen vangen. 

 De grootte der oogen bewijst dat zij nachtdieren waren. De achterpoo- 

 ten waren krachtig genoeg om het dier te veroorlooven rechtop, als 

 een vogel , op boomtakken te zitten. Door hun nagels waren zij in staat 

 bij rotsen en boomstammen op te klimmen. 



De orde der vleugelvingers wordt , zooals wij boven reeds gezien 

 hebben, in twee geslachten verdeeld, namelijk in het geslacht Ptero- 

 dactylus en het geslacht Rhamphorhynchus. 



De eigenlijke pterodactylen hebben een langen vinger die het vlieg- 

 vlies steunt, en die uit vier leden bestaat. De kaken hebben tot aan 

 het uiteinde tanden. Het schouderblad en het ravenbeksbeen zijn niet 

 vereenigd. De staart is kort en bewegelijk. De schedel is lang, en de 

 tusschenkaakbeenderen zijn groot. De neusgaten zijn wijd, en ongeveer 

 in het midden van den snuit gelegen. De oogen zijn groot , en hebben 

 een beenring, uit een enkel been of uit een kring van losse beentjes 

 bestaande. De onderkaak gelijkt op die van den krokodil , en heeft 

 geen processus coronoideus; het gewricht ligt achter de oogen. Aan 

 elke zijde vindt men vijf tot zeventien tanden, die ongelijk van lengte, 

 kegel- of peervormig , een weinig gebogen en plat , spits , van onde- 

 ren hol , en in afzonderlijke tandholten gezeten zijn. De hals is lang 

 en uit zeven halswervels samengesteld : bovendien telt men dertien tot 

 vijftien rugwervels , twee of drie lendewervels , zes vergroeide heilig- 

 beenswervels en tien tot vijftien staartwervels. De schoudergordel , het 

 borstbeen en het bekken zijn ingericht als die der hagedissen. De 

 lange beenderen zijn hol , en hebben luchtgaten zooals die der vogels. 

 Er zijn vijf of zes handwortelbeenderen , vijf middenhandsbeenderen , 

 vijf vingers aan het voorste lidmaat, met een, twee, drie, vier en vier 

 leden ; de vier eerste vingers zijn kort on hebben kromme nagels , en 



