GESCHIEDENIS VAN DEN VLEUGELVINGER. 371 



dat zij uit de Solenhofer steengroeven afkomstig is. Het is niet bekend 

 in wiens verzameling von munster deze , in het jaar 1838 gevondene, 

 versteen ing te zien kreeg. Bij gelegenheid van een reis in de Neder- 

 landen, in den zomer van 1847, trof ik haar aan in Teylers museum 

 te Haarlem , waarin zij gekomen was met een door Prof. van breda 

 aangekochte vroegere verzameling van Dr. haeberlein te Pappenheim". 

 De beschrijving die von meyer vervolgens van dit voorwerp geeft, is 

 niet opgesteld met gebruikmaking van het origineel , maar door mid- 

 del van een gipsafgietsel , dat von munster er van genomen had , eer 

 het naar Haarlem werd gezonden. Dit afgietsel ging later met von 

 münster's verzameling naar Munchen , waar het ook door wagner 

 werd bestudeerd. Ik hoop ook van dit fossiel een beschrijving te 

 geven. Verder is er ook nog in Teylers museum het exemplaar van 

 Rh. loiigicaudiis 't welk in Zur Fauna der Vorwelt p. 84 is beschre- 

 ven , een zeer gebrekkig exemplaar , daar het slechts uit de wervel- 

 kolom en eenige losse beenderen der achterpooten bestaat. Het is in 

 1855 bij Eichstadt gevonden. 



Onder de eigenlijke pterodactylen valt vooral in het oog het prach- 

 tige , op twee steenplaten liggende exemplaar van Pt. spectabills , ook 

 door von meyer beschreven in Palaeontographica. Onder no. 13104 

 zien wij het exemplaar van Pt. micronyx , waarvan ik indertijd een 

 uitvoerige beschrijving heb gegeven in de Archives du musée Teyler , 

 en onder no. 13105 het exemplaar van Pt. Kochi , waarvan men ook 

 in het laatstgenoemde werk een beschrijving vindt. Dit voorwerp 

 is vooral merkwaardig wegens eenige bruinachtige streepjes die tus- 

 schen de arm- en vingerbeenderen voorkomen , en dus juist ter plaatse 

 waar eenmaal het vliegvlies heeft gelegen. Die bruine streepjes zijn 

 niets anders als ophoopingen van ijzeroxyde-hydraat ; hun aanwezig- 

 heid kan op de volgende wijze verklaard worden : toen het kalkachtige 

 slijk waarin het dier bedolven geworden is , nog zacht was en niet tot 

 steen was verhard , drong er water in , 't welk ijzeroxyde bevatte , en 

 daardoor bruinachtig van kleur was. Dit is de oorzaak van de bruine 

 wolk die men aan den rand van de geelachtig witte steenplaat be- 

 speurt. Doch het gekleurde water drong ook verder in het slijk door, 

 en werd daarbij min of meer gekeerd door de plooien van het vlieg- 

 vlies , en op die plaatsen , dat is tegen die plooien , zette de kleurstof 

 zich af, zoodat wij nu, nadat het vliegvlies zelf verdwenen en het 

 slijk tot steen verhard is , eenige bruine strepen zien , waar eenmaal 



