376 ZEEMONSTERS AAN ONZE STRANDEN. 



4 Esdra Cap. 4 vers. 46. 



Datter voorby ghegaen is dat weet ick , maer watter toecomende 



is dat en weet ik niet. 



Tot Middelbvrgh. 

 Door Adriaen van de Yivere, Boeck-vercooper. 



MDCVIII. 



Op de eerste pagina, of liever de keerzijde van het titelblad, vol- 

 gen het onderstaande vers en eene afbeelding. 



PROSOPOPOEIA. 



Alsoo ghy mijn ghestalt, hier dus mismaeckt aensiet. 

 Stinckende vuyl verrot, ghesmeten aen den strande, 

 T'ghetal van lenycïen dach mijns aencompst u bediet 

 Mijner gheboorten tijt, eerst in den Spaenschen lande. 

 Binnen der stad Madril, doemen Neerlandl verbrande. 

 Waer van ick mijnen Naem, Inquisiti verwerf. 

 Om dat ick zedert heb , al om gheleeft met schande. 

 Ick hier nu dus in stanck en vuylicheyt verderf. 



Twintich voet was ick lanck , alsoo ick ben ghemeten 



Twintich September crank, vol stanck, opt strand ghesmeten, 



Dertich der selver maent, trocken mijn dienaers gram 



Wt Hollant , om dat elck den stanck in den neus qwam, 



Veel wenschten in persoon , datse die sou gheleyden. 



Die altijt is ghewoon , met vuylen stanck te scheyden. 



Het verdere handelt nu over de vergelijking van het gestrande dier 

 met koning Filips , en over het voorkomen van andere zeemonsters 

 aan onze stranden , waarvan ik enkele passages hier laat volgen : 



Na eene langwijlige opsomming van de wonderteekenen , die de Heer 

 bezigde om zijnen uitverkorenen een teeken te geven , allen ontleend aan 

 het Oude Testament , en de waarschuwing om die teekenen niet in den 

 wind te slaan, gaat de schrijver aldus voort: 



"Dit hebben wy also noodich geacht den Leser voor te stellen, om 

 te beter te verstaen en de opmerekinghe te nemen, want 't gene wy 

 hier naer tot verclaringhe van dese voorghestelde figure hebben willen 

 schrijven , also ick die selve ghesien hebbe , ende na mijn beste ge- 



