378 ZEEMONSTERS AAN ONZE STRANDEN. 



In de eerste plaats stelt de schrijver nu den aangespoelden dolfijn als 

 een waarschuwend voorbeeld aan u alle gheweldige en groote Potenta- 

 ten", wie hij bij dien grooten visch vergelijkt , dat zij om "soodanighen 

 grooten Monarchael schip te bestieren, oock eene groote Zee ende 

 ruymen vloet van water van noode hebben, ende daerom wanneer sy 

 hen te buyten gaan, seer lichtelijck van eenige Rotse, clippe, ofte 

 Rechte strande gheplettert worde, dat is, van een cleyn volck wt ha- 

 ren stoel ende Gouvernement ghestooten, ende te bersten ghesmeten", 

 om vervolgens in het dier "dien grooten, stereken ende gheweldigen 

 Spaenschen Leviathan te zien , die van minder weerde ende deucht als 

 syne voorsaten is". 



Het voorkomen van andere zeemonsters aan onze stranden , is verder 

 steeds de waarschuwing van de eene of andere belangrijke gebeurtenis 

 in onze geschiedenis geweest, welke God door teekens en Monsters 

 wilde te kennen geven. 



Ten bewijze hiervan het volgende : 



"In den Jare 66 (1566) op den 17 dach der Maent September , is een 

 verschrickelijck, grouwelijck ende wonderlijck Monster van eenYis, op 

 die zeestrande by Scheveringh ghevangen , hebbende den beek als eenen 

 uyl , het hooft heel verwerselt, daer op stonden 10 groote hoornen, 

 door malcanderen gegroeyt als Rams-hoorens , op die selve hoorens 

 waren gefigureert , en alom doorsaeyt , merekelic gesneden ronde scho- 

 telkens als bedelaers schotelen , of lasarus nappen , soomen die noemt , 

 de steert was hem als een Papen ofte Jesuiten Cruys mutse ghestelt, 

 soo ick daervaan de Figure (indertijt ghesneden , ende in druck wtghe- 

 gaen) ghesien hebbe". 



Dit is een belangrijk bericht , voor de kennis van de dieren van ons 

 land. Want als onze geleerde landgenoot schlegel , in het voorkomen 

 van waWisschen bij den mond van de Elbe en op Doggersbank , reden 

 vindt die dieren tot de fauna van ons land te brengen , dan bestaat er nog 

 meer reden om den monsterpoliep, dien reusachtigen inktvisch, wat 

 het aangespoelde boven beschreven dier ongetwijfeld is geweest, tot 



en plaatsing der vinnen, en het sterk gewelfde voorhoofd op de afheelding, is dit 

 zeer wel op te maken. De Grindewal toch wordt 20 voet lang, heeft een zeer gewelfd 

 voorhoofd, zóó, dat het den geheelen snuit overwelft, bezit smalle, lange borstvinnen, 

 terwijl de sterk naar achter gerichte rugvin veel dichter bij het hoofd dan bij den staart 

 is geplaatst. 



