382 ZEEMONSTERS AAN ONZE STRANDEN. 



hij na een beleg van 3 jaren de stad innam , is dat eerst het strand 

 geweest waarop "den grooten Spaenschen Coninck ende Leviathan zich 

 te bersten liep. Zijn middelen waren uitgeput, zijn volk verloren en 

 veel tijd verspild, en geheel Vlaanderen verarmd en voor dat alles 

 won hij slechts de puinhoopen van een stad." 



"Hebben wij dan geen goede reden om hem bij den gestranden 

 visch te vergelijken ?" vraagt de schrijver ten slotte. "Is hij niet in 

 zijn eigen valstrik gevangen? De tong hangt hem verachtelijk uit den 

 mond , hij is stinkend vuil en bemorst met de leugen , het lichaam 

 der waarheid is van zijn lendenen vergaan , en de huid der eerbaar- 

 heid is hem afgestroopt." 



Tot zoover de onbekende schrijver, wiens philippica te lang is om 

 hier verder af te schrijven. Doet hij ons een blik slaan in het zonderlinge 

 bijgeloof dier tijden, dat zelfs in het aanspoelen of stranden van die 

 groote waterzoogdieren, wonderteekenen en waarschuwingen van God 

 zag , onbewust heeft hij ons tevens eene hoogst belangrijke bijdrage 

 nagelaten , tot de kennis van de in of bij ons land voorkomende dieren. 



