WETENSCHAPPELIJK B1JBLAU. 3 



zelf. De waarnemingen geschiedden in de maanden Juli , Augustus en het 

 begin van September 1881. 



De zonneschijn op en nabij den top was zoo sterk, dat de huid brand- 

 blaren kreeg. De temperatuur van een koperen vat , overdekt met twee platen 

 van gewoon vensterglas , steeg tot boven het kookpunt , zoodat men op die 

 wijze water kon koken te midden der sneeu wvelden. 



De invloed van den dampkring op het terughouden der warmtestralen is 

 volgens de gedane waarnemingen nog grooter dan men reeds wist. Ontbrak 

 de dampkring geheel , dan zoude de temperatuur van de oppervlakte der 

 aarde, zonder de eigene warmte van deze, tot — 50 " Fahr. , dus beneden 

 het vriespunt van kwikzilver dalen. De warmte van de oppervlakte eener 

 planeet hangt dus grootendeels van de dikte harer atmospheer af. Het kan 

 op Mercurius zeer koud, op Neptunus zeer warm zijn. 



Ook vloeit uit de verrichte waarnemingen voort dat de gekleurde stralen van 

 het zonnespectrum eene verschillende absorbtie ondergaan. Buiten de atmos- 

 pheer gezien , zoude de zon zich niet meer wit , maar blauw vertoonen. Uit- 

 voeriger mededeelingen worden te gemoet gezien. (Nature, 3 Augustus 1882, 

 p. 315). hg. 



Hout, dat door den bliksem is getroffen. — Dit bevat, volgens eene mede- 

 deeling van den heer laroque aan de Académie des sciences , in hare zit- 

 ting van 28 Augustus 11. , ijzerdeelen , wier aanwezigheid zich verraadde in 

 splinters , die van een boom door den bliksem waren afgeslagen , door hunne 

 werking op de magneetnaald. Nadat zij in een porseleinen kroesje waren ver- 

 brand , vond men in de asch kleine ijzerbolletjes , gelijk aan die , welke tis- 

 sandier onder de stofjes uit den dampkring heeft gevonden. Laroque meent 

 dat dit ijzer door de elektrische ontlading tot binnen in het hout is mede- 

 gesleept. 



Dat dit geheele feit, en vooral de laatstvermelde verklaring, nog zeer be- 

 hoefte heeft aan nadere bevestiging, zal hier wel nauwelijks vermelding be- 

 hoeven. LN. 



Verwarming van ijzer bij het magnetiseren en demagnetiseren. — Het 



voor omstreeks 30 jaren door van breda in Teyler's museum te Haarlem ont- 

 dekte , en later door grove , siemens en anderen nader onderzochte feit , dat 

 ijzer door snel opvolgend opwekken en weer doen verdwijnen van magneet- 

 kracht daarin , merkbaar verwarmd wordt , is thans door PBILLEUX , volgens 

 een bericht in een der laatste nommers van La lumière électrique , op nieuw 



