14 WETENSCHAPPELIJK BIJBLA.Ü. 



de schelp , — bij den Portugeesclien worden de eieren daar buiten gedreven 

 en in het omgevende water bevracht, even als de vischkuit. De eieren en 

 embryo's van den Portugeeschen oester ontwikkelen zich in het zuivere zee- 

 water , — die van den gewonen kunnen alleen , althans voor zekeren tijd , in 

 't leven blijven in het binnen de schelp bevat vocht , dat , blijkens eene analyse 

 in het laboratorium van berthelot, veel eiwit bevat. Beide oesters zijn dus 

 van elkander scherp onderscheiden soorten, en de proeven door B. B. genomen 

 om bastaarden te verkrijgen, zijn dan ook volkomen mislukt, terwijl daaren- 

 tegen de proeven met kunstmatige bevruchting van O. angulata met goed 

 gevolg zijn bekroond. (Compt. rencl. Tom. XIV, pag. 256.) d. l. 



Levensduur der mieren. — In het Journal of the Linnaean Society deelt 

 sir john lubbock mede dat hij nog , derhalve na acht jaren , twee mieren- 

 koninginnen heeft, in een nest dat hem in 1874 uit een bosch was gebracht. 

 De werkmieren leven in het algemeen korter; toch hebben , onder zijne hoede , 

 sommige werkmieren tot zes jaren lang geleefd, vooral die in de nesten van 

 Lasius niger. hg. 



Fossile marsupialiën. — Tot nog toe bepaalde zich de zekere kennis van 

 fossile marsupialiën uit het eocene- tijdperk tot de in de gips van Montmartre 

 gevonden overblijfselen van Didelphis Cuvieri , waaraan door een gelukkig 

 toeval de buidelbeenderen zijn bewaard gebleven. De verdere kennis van eenige 

 weinige vormen uit de Jura- en krijtperken berustte op het vinden van ge- 

 brekkige overblijfselen , bijna uitsluitend onderkaakjes , van eenige kleine zoog- 

 dieren die , vooral op grond van het maaksel van het gebit , als behoorende 

 tot de afdeeling der Marsupialiën werden beschouwd. Thans heeft professor 

 e. d. cope talrijker en vollediger overblijfselen ontdekt in de tot het oudere 

 eoceen behoorende lagen van Puerco , in Nieuw-Mexico , en deze beschreven 

 in de American Naturalist van Mei, Juni en Augustus 1882. Meerendeels 

 zijn het kleine zoogdieren , die naderen tot het reeds uit de jura van Purbeck 

 bekende geslacht Plagiaulax , maar er zijn daaronder ook merkelijk grootere , 

 die eene opmerkelijke overeenkomst vertoonen met de Kangoeroes van Nieuw- 

 Holland , ofschoon de gedaante der onderkaak meer aan die van een knaagdier 

 herinnert, en. daarin slechts twee ware kiezen zijn, terwijl de vierde valsche 

 kies zeer groot , scherp en soms kamvormig is , als bij de mede Nieuw - 

 Hollandsche geslachten Hypsiprymnus en Phalangista. Cope heeft deze ver- 

 eenigd in het geslacht Catopsalis. Daartoe behoort eene soort , Catopsalis 

 Pollux cope , die zelfs de reuzenkangoeroe {Macropus giganteus) in grootte 



