20 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



negatieve poolplaat uitmaakt, dus de rol van het zink in de gewone elemen- 

 ten vervult. Dr. brard heeft getracht zulk een element in praktischen vorm 

 te brengen. Zijne briquettes électrogenes zijn niet anders dan blokken van 

 geperste kool , als de bekende koolmassa van bunsen , op het eene zijvlak 

 bedekt met een mengsel van drie deelen gewone asch en een deel salpeter. 

 In de kool en in het mengsel zijn geelkoperen geleiders aangebracht. Wordt 

 nu het blokje in een vuurhaard gebracht , dan verkrijgt men al spoedig daar- 

 van een stroom , die een elektrische schel in beweging kan brengen gedurende 

 meer dan 1 ! / 2 uur en drie dezer "briquettes" achter elkaar verbonden kun- 

 nen water ontleden. 



Verdere bijzonderheden aangaande de inrichtingen , met afbeeldingen , kan 

 men vinden in La Nature, X, p. 292. ln. 



Snelheid van wit en van gekleurd licht. — Voor eenigen tijd hebben de 

 heeren g. forbes en james young in de Transactions van de Royal Society 

 verslag gegeven van hunne onderzoekingen over de snelheid van het licht, 

 waarbij zij in hoofdzaak de methode van fizeau gevolgd zijn. Een vreemd 

 en onverwacht resultaat van dit onderzoek was , dat de snelheid van het blauwe 

 licht grooter is dan die van het roode licht. Het verschil bedroeg tusschen 1 

 en 2 proc. van de geheele snelheid. 



Dit onderwerp is op nieuw ter sprake gebracht door den heer forbes in 

 de onlangs gehouden vergadering der British Association en heeft daar aan- 

 leiding gegeven tot eene discussie met Lord rayleigh en Sir w. thomson. 



Lord rayleigh erkende dat hij van de waargenomen verschijnselen geene 

 andere verklaring geven kon dan de door forbes daaruit afgeleide gevolg- 

 trekking. Toch had hij er bezwaren tegen. Bij de proeven van michelson, 

 was zulk een verschil van snelheid voor stralen van verschillende golflengte 

 niet gebleken. Michelson nu had de methode van foucault gevolgd, en 

 die methode moest toch duidelijker resultaten geven dan die van fizeau, 

 omdat men daarbij een spectrum van grootere lengte verkrijgt. Hij deed echter 

 opmerken dat hetgeen men de snelheid van het licht noemt , door beide metho- 

 den verkregen , niet geheel hetzelfde is. 



De snelheid bepaald volgens de methode van fizeau of door de eclipsen 

 van de Jupiter-manen , is niet de snelheid der voortplanting van een golf, 

 zooals van die aan een wateroppervlakte, maar de snelheid van voortplanting 

 van een reeks van intermissies van licht , hetgeen , indien de snelheid van 

 voortplanting eene functie van de golflengte is , niet hetzelfde is als de ware 

 snelheid ; alleen dan is het hetzelfde , wanneer , zooals in de lucht , de snel- 



