WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 27 



Eene bijdrage tot de kennis en waardeering der elektrische gloeilampen 

 van verschillende systemen heeft Dr. e. van der ven geleverd in hetzelfde 

 deel der Archives du Musée Teyler. Men begrijpt de belangrijkheid van zulk 

 een geheel onpartijdig onderzoek voor de praktijk, waarvan de wetenschappe- 

 lijke waarde nog aanmerkelijk wordt verhoogd door twee berekeningen uit de 

 verkregen verhoudingen tusschen lichtkracht en stroom sterkte , een van de 

 elektromotorische kracht van een Bunsenelement en een van het aantal calorien 

 dat in een Daniel voor elk gram verbruikt zink wordt ontwikkeld. Beide uit- 

 komsten komen met de vroegere langs gansch andere wegen verkregene, binnen 

 de grenzen der onvermijdelijke waarnemingsfouten , zeer goed overeen. 



LN. 



Het verdampen van metalen in eene luchtledige ruimte. — DEMAitgAY heeft 

 die onbetwijfelbaar waargenomen [Comptes rendus VC, p. 183) : van cadmium 

 reeds bij 160° C, van zink bij 484°, van antimonium en bismuth bij 292°, 

 van tin en lood bij 360°. Hij bracht het metaal daartoe in een aan 't eind 

 toegesmolten glasbuisje van 12 m.m. middellijn, dat van buiten door een of 

 anderen damp op de verlangde temperatuur werd gehouden, nadat de lucht 

 door een sprengelpomp bijna geheel daaruit is verwijderd. Daarin is ook nog 

 een U-vormig gebogen dun glasbuisje gedompeld , waardoorheen voortdurend koud 

 water wordt geleid. Het metaal slaat dan op den buitenwand van dit laatste 

 aan in een grauwachtige laag, die spoedig metaalglans vertoont en waarvan 

 het gewicht na van 24 tot 48 uren voortzetten der proefneming, bij de ver- 

 schillende metalen van 5 tot 15 milligram bedroeg. ln. 



AARDKUNDE. 



Een zonderlinge intermitteerende bron. — Voor eenigen tijd is in de Jachère 

 (Hameau de 1' Argentière , Hautes Alpes) een bron ontstaan , welke met regel- 

 matige tusschentijden van vijf en zeven minuten telkens 10 liters water opwerpt. 

 Het zonderlingst is echter dat dit water afwisselend lauwwarm en kleurloos, 

 en bij de volgende uitwerping koud en wijnrood is. De heeren chestek en 

 hadleY- hebben zich met een nader onderzoek van het verschijnsel belast 

 (Nature, 16 Nov. 1882, p. 65). fea. 



DIERKUNDE. 



Groote Cephalopoden. — Keeds herhaaldelijk hebben wij in dit Bij blad gewag 

 gemaakt van het vinden van reusachtige inktvisschen in den Atlantischeu 



