WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 43 



flintglas of zwavelkoolstof. De zoo gebroken lichtbundel wordt nu opgevangen 

 op een aan de oppervlakte verzilverden spiegel, welke hem vertikaal naar boven 

 terugkaatst naar een tweeden , dergelijken , die hem weder in horizontale rich- 

 ting brengt en hem ten tweeden male door het prisma doet gaan. Daarna 

 valt hij in normale richting op een derden spiegel , wordt daardoor terugge- 

 kaatst en legt nu bijna denzelfden weg in juist tegenovergestelde richting af, 

 waarbij hij nogmaals tweemalen door het prisma gaat en ook door de lens, 

 maar onder of boven het eerstgenoemde kleine prisma voor totale reflectie 

 blijft. Daardoor vormt zich achter dit laatste een spectrum , dat door een 

 daarachter geplaatste kleine bolle lens kan beschouwd worden en dat nu 

 een even groote breedte heeft alsof het door vier derzelfde prisma's was 

 voortgebracht , waarvan er slechts één is gebezigd. Voor nadere bijzonderheden 

 aangaande de voordeelen , de inrichting en het stellen van zulk een toestel 

 verwijzen wij naar de aangegeven bron. ln. 



Photometrie van verschillend gekleurde lichtbronnen. — Hierover behelst 

 hetzelfde nummer ( (2) II, p. 64) van het Journal de physique een belang- 

 rijk opstel van macé de lépinay en nicati , waarvan wij hier slechts eenige 

 der merkwaardigste uitkomsten kunnen opteekenen. Deze zijn de volgende: 



1. Bij alle gewone photometrische methoden komt het aan op de vergelij- 

 king der helderheid van twee oppervlakten , welke elk door een van de te 

 vergelijken lichtbronnen worden bestraald. De ondervinding nu toont dat een 

 waarnemer de gelijkheid of ongelijkheid daarvan met zekere nauwkeurigheid 

 kan beoordeelen, indien die vlakten slechts klein genoeg zijn. De fransche 

 geleerden bezigden een photometer van rümford met een schaduwgevend 

 stangje van slechts 1 mM. middellijn. 



2. In vele gevallen — in de meeste misschien — komt het er op aan 

 om voor die twee vlakken niet de gelijkheid in helderheid, maar de gelijkheid 

 in gezichtsscherpte te bepalen. Door deze laatste verstaat men het onderschei- 

 dingsvermogen van het oog voor b. v. zwarte letters op een wit vlak. Deze 

 is bij gelijke helderheid niet dezelfde , als de lichtbronnen verschillend ge- 

 kleurd zijn. 



3. Bij de vergelijking naar de helderheid hebben bijzonderheden een aan- 

 merkelijken invloed, die tot nog toe niet in aanmerking zijn genomen. Zoo 

 b. v. zal , wanneer men van een geel en een blauw licht den afstand tot he^ 

 scherm zoo geregeld heeft , dat de beide schaduwen zich gelijk vertoonen voor 

 een oog dat op den afstand van duidelijk zien is geplaatst , die gelijkheid 

 ophouden en de blauwe schaduw zich sterker vertoonen als dat oog tot het 



