WETENSCHAPPELIJK DIJBliAD. 47 



PLANTKUNDE. 



Diktegroei der dicotyledone boomen in tropische gewesten. — Dat de 



regel volgens welke zich jaarlijks een nieuwe houtring vormt, zoodat men 

 den ouderdom des booms aan het getal der ringen op de doorsnede bepalen 

 kan , alleen in die landen toepasselijk is waar een winter telken jare den 

 groei tijdelijk doet stilstaan, maar ophoudt toepasselijk te zijn voor de boomen 

 in tropische gewesten, is re~ds lang bekend en onlangs op nieuw bevestigd 

 voor de boomen in Mexico door den heer charencey (Revue scientifique , 

 2 Dec. 1882, N°. 23). 



Evenwel is ook aldaar in de sapstijging en de daarmede gepaarde dikte - 

 groei der dicotyledone boomen eene zekere periodiciteit merkbaar. Volgens 

 waarnemingen aan een aantal soorten van boomen in Guyane door den heer 

 boussenard , zouden zich telken jare twaalf ringen vormen , waarvan echter 

 ééne , die in Maart ontstaat , de dikste is. Bij de houthakkers aldaar bestaat 

 algemeen de meening dat bij elke nieuwe maan zich een nieuwe houtring be- 

 gint te vormen en de boomen , die voor timmerhont en voor den scheepsbouw ge- 

 bruikt worden , worden altijd bij afnemende maan omgehouwen, omdat men meent 

 dat het sap dan niet meer in beweging is en het hout zijne grootste sterkte heeft. 



Aan een mahagonie-boom telde de heer boussenard 2000 ringen , aan 

 een Simarouba 1600 en aan een Bertholetia excelsa 1800. Aan een te 

 Cayenne omgehouwen Mangoboom die vijf en twintig jaren oud was , telde 

 hij met het bloote oog 265 ringen , waarvan het getal echter , toen hij de 

 loupe daarbij te hulp riep, tot 291 aangroeide. Is het waar dat zich bij elke 

 nieuwe maan een houtring aanzet, dan zoude dit getal 12 x 25 d. i. 300 

 moeten bedragen. Het is echter zeer mogelijk dat eenige zeer dunne lagen 

 bij de telling zijn over het hoofd gezien. (Revue scientifique, 20 Janvier 

 1883 N°. 3. p. 95.) 



Het merkwaardigst in deze mededeeling is de vermeende invloed van de 

 maan op den diktegroei der boomen. Bestaat deze werkelijk? Of heeft men 

 hier weder te denken aan een dier talrijke gevallen, waarin aan de maan eene 

 werking wordt toegekend die alleen in de verbeelding bestaat en berust op 

 een overervend bijgeloof? Alleen een nader onderzoek in tropische landen kan 

 dit uitmaken. hg. 



DIERKUNDE. 



Verwantschap der vogels met de dinosauriërs. — Hierop hebben cope 

 en huxley reeds voor eenige jaren de aandacht gevestigd. Inderdaad is die 



