WETENSCHAPPELIJK BTJBLAD. 61 



logisch vergelijkbaar bij deze meteorieten beschouwen Daarin zijn als het 

 ware de wervelbewegingen , waaraan zij hun ontstaan te danken hebben , vast 

 gelegd , gefossilifieerd. Men zou haar fossile photospherische cyclonen kunnen 

 noemen. (Comptes rendus , 26 Mars 1883, La Nature, p. 286). 



HG. 



DIERKUNDE. 



Nieuw voorbeeld van dierlijke vermomming. — Men weet dat in de prai- 

 riën van Noord-Amerika zeer talrijke zoogenaamde prairiehonden leven, die 

 eigenlijk een soort van kleine marmotten , Spei^mophilus of Cynomys Ludo- 

 vicianus, zijn en dat in de door deze diertjes gegraven holen zeer dikwijls 

 ook een kleine uil, Alhene of Steotyto hypogaea , leeft. De heer s. <;ai;.max 

 nu had onlangs , tijdens hij geologische onderzoekingen aan gene zijde van 

 het Eotsgebergte deed , gelegenheid de levenswijze en gewoonten van dien 

 vogel nader te leeren kennen. Daarbij trof het hem , dat deze uilen van tijd 

 tot tijd een geluid deden hooren , zoo volkomen gelijkend op het geratel van 

 een toornige ratelslang , dat personen , die dit laatste geluid zeer goed ken- 

 den , op eenige voeten afstands dat van den uil er voor hielden. Vooral in 

 den jeugdigen toestand is de gelijkheid het grootst. Denzelfden indruk als op 

 het gehoor van menschen , maakt dit geluid op dieren, waarvan g arm an zich 

 door opzettelijke proeven overtuigde. Daar nu in den omtrek talrijke ratel- 

 slangen (Crotalus confluentus) voorkomen, wier beet gevaarlijk is voor de 

 prairiehonden , alsmede voor de daar ook levende Avezeis, vossen en kleine 

 wolven (Canis latrans), voor wie het geratel van de ratelslang een waar- 

 schuwing is, zoo is de gissing niet onwaarschijnlijk dat de nabootsing van 

 dit geluid voor deze uilen een bewaarmiddel is geworden , dat hen in jeugdigen 

 staat tegen hunne vijanden beschermt. (Nature 21 Dec. 1882, p 174). 



ik;. 



Mollusca solenoconcha op groote diepten der zee. — De ingestelde onder- 

 zoekingen hebben geleerd dat de meest voorkomende weekdieren in groote 

 diepten zijn Solenoconcha (Dentalium, Cachilus), Gasteropoda epistobranchia 

 (Scaphandes, Phyline , Cylichna), G. prosobranchia (Pleuratonia, Fusus) , 

 en Lamellibranchiata (Arca , Nucula, Leda, Pecten , Lima, Neaera etc.). 

 Onder deze nemen de Solenoconcha een voorname plaats in. De heer i\ fis< Bi i; 

 bericht dat gedurende de drie tochten van de "Travailleur" (1880, 81 en 82) 

 steeds Dentalia in groote hoeveelheid werden opgehaald langs de /. \V. ku t 



