W E T E N S C TI A P P E L IJ K B IJ R L A D. 



NATUURKUNDE. 



Verbranding zonder vlam. — De grootte van een vlam hangt , zooals wel 

 iedereen beamen zal , die met eenige kennis van verbranding toegerust over 

 de zaak een oogenblik heeft nagedacht , uitsluitend af van de snelheid dei- 

 verbranding en die der uitstrooming of ontwikkeling van het gasmengsel , en 

 is met de eerste omgekeerd , met de tweede recht evenredig. Zijn dus voor 

 een door lucht of enkel zuurstof aangeblazen vlam van lichtgas of petroleum- 

 damp alle voorwaarden vervuld om de verbranding zooveel mogelijk te ver- 

 snellen, dan zal die vlam de kleinst mogelijke afmetingen hebben. Wanneer 

 men daarin een vast lichaam plaatst en , nadat dit tot de hoogst mogelijke 

 temperatuur is verhit , den gastroom voor een oogenblik verbreekt om hem 

 dadelijk weer te doen beginnen, dan kan het gebeuren dat de verbranding 

 zich nu beperkt tot de gaslaag die aan de oppervlakte van het gloeiende 

 lichaam onophoudelijk vernieuwd wordt , dat de vlam als 't ware geen tijd 

 heeft om zich voort te planten tot de monding der uitstroomingbuis. Zij 

 wordt nu onzichtbaar door haar gering uitstralingsvermogen in vergelijking 

 met dat van het vaste lichaam, en de temperatuur van dit laatste rijst, om- 

 dat -nu de geheele verbranding plaats grijpt in de onmiddellijke nabijheid 

 daarvan. Is dit nu een bolletje van opgerold ijzerdraad, dat in de vlam wit- 

 gloeiend is geworden, dan kan dit na de zooeven beschreven manipulatie tot 

 smelting komen. 



Thomas plêtcher heeft dit laatste, voor de praktijk zeker niet onbe- 

 langrijke verschijnsel waargenomen. (Dinglers Potytechn, Journal CCXLvI, 



9 



