76 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



SCHEIKUNDE. 



Een nieuwe glassoort. — Keeds voor eenigen tijd heeft siüot ontdekt dat 

 zuur calcium-phosphaat , op een hooge temperatuur gesmolten , een kleurloos 

 doorschijnende , glasachtige massa oplevert , die op dezelfde wijze als het ge- 

 wone glas kan bewerkt worden en die niet, zooals dit, door fiuorwaterstof- 

 zuur wordt aangetast. In de zitting der Académie des Sciences van 11 Juni 11. 

 heeft hij nu retorten, kolven en buizen vertoond van deze stof. Dumas heeft 

 daarop voorgesteld eene inschrijving te openen ten einde alle laboratoria in 

 staat te stellen het hunne bij te dragen om de hooge kosten dezer fabrikatie 

 in het groot te dekken, en fremy, dit voorstel ondersteunend, wenschte de 

 wetenschap geluk met het vooruitzicht dat na eindelijk de fluorverbindingen 

 voor de analyse toegankelijk zouden worden gemaakt. 



LN. 



DIERKUNDE. 



Ontwikkelingsvormen van jeugdige visschen. — Alexander agassiz heeft 

 in drie belangrijke verhandelingen de jonge toestanden beschreven van een groot 

 aantal in zee levende beenige visschen, behoorende tot de geslachten La brax , 

 Temnodon , Stromateus , Atherinichthy s , Batrachus , Lophius , Cottus , Cy- 

 clopterus , Gasterosteus , Ctenolabrus , Motella, Gadas, Fundulus en Osmerus, 

 waarvan hij de meestal aan de oppervlakte der zee drijvende eieren inzamelde 

 en deze in opzettelijk daarvoor ingerichte aquariën bracht , waarin de ontwik- 

 keling plaats had. Die verhandelingen , vergezeld van een aanmerkelijk getal 

 platen, zijn achtereenvolgens in de jaren 1877, 1879, 1882, door hem uit- 

 gegeven onder den algemeenen titel van: On the young stages of osseous 

 fishes , in de Proceedings of the American Academy of arts and sciences , 

 T. XII, XIV en XVII. 



De daarin medegedeelde onderzoekingen hebben in het algemeen bevestigd 

 dat in zeer vele gevallen de dieren in nog jeugdigen staat vormen vertegen- 

 woordigen , die eigen waren aan de volwassen dieren welke in vroegere geolo- 

 gische perioden geleefd hebben. Het meest in het oog vallend vertoont zich 

 dit aan den staart, die achtereenvolgens alle graden van heterocercie door- 

 loopt, welke blijvend bij fossiele visschen van de devonische en steenkolen- 

 periode worden aangetroffen. Ook de overige vinnen, de borst-, buik-, rug- 

 en aarsvinnen vertoonen gedurende de ontwikkeling toestanden die min of meer 

 duidelijk het maaksel van fossiele visschen herinneren. 



