94 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



gedeelte der reactie voltooid. Dan voegt men er gepoederde permanganas 

 kalicus bij. Hierdoor wordt alles wat voor verbinding met zuurstof vatbaar is , 

 geoxydeerd, en al de stikstof omgezet in ammoniak. Om deze vrij te maken 

 en te kunnen afdestilleeren wordt er eene geconcentreerde oplossing vankaus- 

 tische soda bijgevoegd , met eenige kleine stukken zink ter verhindering van 

 liet stooten bij verhitting. De zich ontwikkelende ammoniak kan dan worden 

 verzameld en zijne hoeveelheid door titreering bepaald. (Revue Scieniifique 

 10 Juni 1883, p. 756). hg. 



Suikerachtige stof in de longen van teringlijders. — De heer a. g. pou- 

 chet heeft in de sputa van teringlijders en in een afkooksel van tuberkuleuze 

 longen, behalve de daarin aanwezige minerale zouten en de verschillende 

 albuminoïden , eene suikerachtige stof ontdekt , waarvan hij de bereiding en 

 de eigenschappen vrij uitvoerig opgeeft. De formule van die stof, in het 

 luchtledig gedroogd, is C 12 H 18 0\ H 2 , en C l2 H 3 (r van de bij eene 

 temperatuur van 120° gedroogde. Die suikerstof is isomeer met de glycogene. 

 Pouchet vraagt , of de glycogene zich in de lever der teringlijders omvormt, 

 tot de bedoelde isomere suikerstof, om zich dan in de longen te localisee- 

 ren , — of wel , of de uit de lever-glycogene oorspronkelijke suiker in het 

 bloed zich in de longen tot de met glycogene isomere suikerstof vervormt. 

 Cl. bernard en rouget vermeldden reeds het voorkomen van glycogene in 

 de longen van het foetus , die later onder den invloed der ademhaling ver- 

 dwijnt, en kühne heeft in eenige gevallen van pneumonie en phtisis glyco- 

 gene in de longen gevonden. (Compt. rend. Tom. XCVI pag. 1506 en 1601.) 



D. L. 



DIERKUNDE. 



Broeien van eieren van aan kippencholera gestorven hoenders. — De heer 

 barthélemy heeft 14 door een aan slepende hoendercholera lijdend hoen ge- 

 legde eieren doen broeien. In het begin verhielden zij zich , vergeleken met andere 

 tegelijkertijd bebroeide eieren , normaal , maar toen de circulatie der allantoïs 

 zich begon te vertoonen, tusschen den 18 llen en 20 sten dag, hield alle verdere 

 ontwikkeling op. Onder de schaal en op de allantois vond hij een plas van 

 zwart bloed , dat den eigenaardigen reuk van het bloed van aan de ziekte ge- 

 storven hoenderen verspreidde. Nog lang vertoonde de navelslagader zeer lang- 

 zame kloppingen. Het embryo bevond zich in de diepte van den amnios-zak, 

 die gevuld was met een groote hoeveelheid vocht, terwijl al de eiwitstof was 

 verdwenen. Het bloed was vol bacteriën , terwijl het amnios-vocht uiterst 

 kleine monaden bevatte. (Compt. rend. Tom. XCVI 1322). P. l. 



